Popular resistance in Palestine as a national action strategy

Abstract

Bu çalışmanın amacı, halk direnişinin ulusal bir eylem stratejisine dönüşümünü ve çeşitli Filistinliler arasında ulusal birliği sağlamlaştırmadaki rolünü incelemektir. Ayrıca, Filistin topraklarındaki İsrail işgaline karşı meşru direniş biçimi olarak Filistin halk direnişinin ulusal birliği sağlamadaki rolünü analiz etmektir. Çalışmanın amaçlarına ulaşmak için, halk direnişi kavramı incelenip Filistin özelinde geçtiği aşamalar vurgulanmıştır. Filistinlilerin bir bütün olarak kurtuluş yeteneğini artıracak ulusal birliğin sağlanmasına yönelik katkıları da bu çerçevede incelenmiştir. Araştırma yöntemi olarak yarı yapılandırılmış mülakatların yanı sıra Filistin halkının halk direnişine yönelik tutumlarını öğrenmek için 104 kişi üzerinde bir anket çalışması da yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre halk direnişi, hangi gruplara ait olursa olsun veya nerede bulunursa bulunsun Filistin halkının birliğini sağlamada önemli rol oynamıştır. Çalışmamız, Filistinli gruplar arasında halk direnişi konusunda mevcut olan fikir birliğinin ulusal kurtuluş sürecine katılmak için mümkün ve gerekli olduğu sonucuna varmıştır. Filistinli grupların izlediği siyasi programlar, farklılıklarına rağmen, Filistin topraklarındaki halk direnişi hakkında tam bir mutabakat içindedir. Araştırmanın ortaya koyduğu bulgulara göre Halk Direnişi, Ulusal Eylem Stratejisinin üzerine inşa edileceği bir temel oluşturmaktadır.

This thesis aims to study the transformation of popular resistance into a national action strategy and its role in consolidating national unity among the various Palestinian groups and identifying the capabilities of the popular Palestinian resistance as a form of legitimate resistance against the Israeli occupation in the Palestinian territories. To achieve the objectives of this study, the researcher has studied the concept of popular resistance and highlighted the stations it went through on the Palestinian scene. It examined its contributions towards achieving national unity that would enhance the liberation ability of the Palestinians as a whole. As for the study method, the researcher followed the descriptive-analytical approach to describe the situation and analyze its elements through review. In addition, the researcher conducted interviews with members of the Palestinian factions (the Palestinian National Authority, Fatah, Hamas, the Islamic Jihad, the Popular Front, the Democratic Front, the Palestinian People's Party) to determine their attitudes towards popular resistance. Which added a scientific and realistic dimension to the study. A questionnaire was conducted On 104 Palestinians from all over Palestine (West Bank, Jerusalem, Gaza, and the Diaspora) to determine the Palestinian people's attitudes regarding popular resistance. The study presented an analysis of the Palestinian experience in popular resistance in its various stages. The popular resistance played an essential role in instilling the unity of the Palestinian people in all its sects and locations. The study concluded that consensus among the Palestinian factions on popular resistance is possible and necessary to participate in the national liberation process. The political programs pursued by the Palestinian factions, despite their differences, are in complete agreement around the popular resistance in the Palestinian territories. It is the foundation upon which to build for the national action strategy.