Müzik Eşliğinde Yapılan Aerobik Egzersizin Fibromiyalji Sendromlu Hastalarda Ağrı, Yaşam Kalitesi ve İyi Oluş Üzerine Etkisi

Abstract

Bu çalışma, müzik eşliğinde uygulanan aerobik egzersiz programının fibromiyalji sendromlu kadın bireylerde ağrı, yaşam kalitesi ve psikolojik iyi oluş üzerindeki etkilerini değerlendirmek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmaya dâhil edilen 90 kadın hasta, randomizasyon yöntemiyle deney (müzikli aerobik egzersiz) ve kontrol (müziksiz aerobik egzersiz) gruplarına ayrılmıştır. Her grup 45 katılımcıdan oluşmuştur. Egzersiz uygulamaları, ilk iki hafta boyunca araştırmacı gözetiminde video eşliğinde yürütülmüş; ardından katılımcılar oluşturulan WhatsApp grupları aracılığıyla bir ay süresince takip edilerek egzersizlere ev ortamında devam etmiştir. Her iki gruba toplamda 19 seanslık aerobik egzersiz programı uygulanmış; bunların 6 seansı yüz yüze, 13 seansı ise evde gerçekleştirilmiştir. Katılımcıların değerlendirilmesi üç farklı zaman noktasında yapılmıştır: müdahale öncesi, altı seanslık uygulama sonrası ve on dokuz seansın tamamlanmasının ardından. Değerlendirme araçları olarak; fibromiyalji semptomları ve ağrı düzeyleri için Fibromiyalji Etki Anketi (FIQ), yaşam kalitesi için Durumluluk-Süreklilik Kaygı Envanteri (STAI-I ve STAI-II), psikolojik iyi oluş düzeyleri için ise Psikolojik İyi Oluş Ölçeği kullanılmıştır. Sosyodemografik veriler Kişisel Bilgi Formu ile elde edilmiştir. İstatistiksel analizler sonucunda, ilk iki değerlendirme zamanında deney ve kontrol grupları arasında Fibromiyalji Etki Anketi puanlarında anlamlı bir fark saptanmamıştır (p>0,05). Ancak üçüncü ölçümde, deney grubunun FIQ puan ortalamasının kontrol grubuna kıyasla istatistiksel olarak anlamlı düzeyde daha düşük olduğu belirlenmiştir (p<0,05). Benzer şekilde, durumluk kaygı düzeylerinde ilk iki ölçümde anlamlı fark bulunmazken (p>0,05), deney grubunda üçüncü ölçümde kayda değer bir azalma tespit edilmiştir (p<0,05). Psikolojik iyi oluş açısından gruplar arasında genel anlamda fark olmamakla birlikte (p>0,05), deney grubunda ölçüm zamanları boyunca psikolojik iyi oluş puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir artış gözlenmiştir (p<0,05). Elde edilen bulgular doğrultusunda, müzik eşliğinde gerçekleştirilen aerobik egzersiz programının, kısa vadede etkili olmamakla birlikte, bir buçuk aylık düzenli uygulama sonrasında fibromiyalji sendromlu bireylerin ağrı düzeylerini azaltmada, yaşam kalitesini artırmada ve psikolojik iyi oluşlarını desteklemede anlamlı katkı sağladığı sonucuna ulaşılmıştır. Bu bağlamda, müzikli aerobik egzersiz kombinasyonunun fibromiyalji tedavisinde etkili bir nonfarmakolojik yaklaşım olarak değerlendirilebileceği önerilmektedir.

This study was conducted to evaluate the effects of aerobic exercise accompanied by music on pain, quality of life, and psychological well-being in female patients diagnosed with fibromyalgia syndrome. A total of 90 female participants were included and randomly assigned to either the experimental group (aerobic exercise with music) or the control group (aerobic exercise without music), with 45 participants in each group. The exercise sessions were conducted via video under the supervision of the researcher for the first two weeks. This was followed by a four-week home-based exercise period, during which participants were monitored through WhatsApp groups created by the researcher. In total, each participant completed 19 sessions of aerobic exercise—6 sessions were conducted face-to-face and 13 sessions at home. Assessments were performed at three different time points: before the intervention, after six sessions, and following the completion of all 19 sessions. The Fibromyalgia Impact Questionnaire (FIQ) was used to assess fibromyalgia symptoms and pain; the State-Trait Anxiety Inventory (STAI-I and STAI-II) was employed to measure quality of life; and the Psychological Well-Being Scale was used to evaluate psychological well-being. Sociodemographic data were collected using a Personal Information Form. Statistical analysis revealed no significant differences between the two groups in FIQ scores at the first two measurement points (p > 0.05). However, at the third measurement point, the mean FIQ score of the experimental group was significantly lower than that of the control group (p < 0.05). Similarly, no statistically significant differences were observed between the groups in state anxiety scores at the first two time points (p > 0.05); nevertheless, the experimental group demonstrated a statistically significant reduction in anxiety across the three assessments (p < 0.05). Although there were no significant differences in psychological well-being scores between the groups (p > 0.05), the experimental group exhibited a statistically significant increase in psychological well-being over time (p < 0.05). In conclusion, the findings suggest that while no significant changes were observed in the early stages of the intervention, the completion of the one-and-a-half-month exercise program led to significant improvements in pain, quality of life, and psychological well-being in the experimental group compared to the control group. Therefore, the combination of music and aerobic exercise appears to be an effective non-pharmacological method in the treatment of fibromyalgia and may contribute to the improvement of symptoms when applied regularly.