The Effect of Art-based Mandala on Mental Health Among Patients Transplanting Bone Marrow: A Randomized Controlled Study

Abstract

Objective: This study aimed to investigate the effect of nurse-led art-based mandala practice on psychosocial problems in patients undergoing bone marrow transplantation. Method: This parallel-group randomized controlled study with repeated measurements was conducted in a university hospital’s bone marrow transplant unit. A total of 46 patients hospitalized for bone marrow transplant treatment were randomly assigned to the intervention and control groups. The intervention group was made to apply an art-based mandala under the leadership of a nurse for 7 sessions. The control group received only routine treatment. Patients in both groups completed the Beck hopelessness scale, distress thermometer, psychological well-being scale and state-trait anxiety questionnaires before, during, and after transplantation. The data were analyzed using the SPSS IBM 27.0 package data program. Results: During and after bone marrow transplantation, the intervention group experienced a noteworthy reduction in stress, anxiety, and hopelessness, as well as a considerable improvement in psychological well-being compared with the control group. The difference in mean scores between the groups over time was statistically significant. Conclusion: Nurse-led art-based mandala practice is an effective, safe, and well-received method for addressing the psychosocial challenges of patients undergoing bone marrow transplantation. This nursing intervention is reliable and impactful for managing psychosocial problems during the bone marrow transplantation process.Amaç: Bu çalışmada, kemik iliği nakil hastalarında hemşire liderliğindeki sanat temelli mandala uygulamasının psikososyal sorunlar üzerine etkisinin incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: Çalışma, bir üniversite hastanesinin kemik iliği nakil ünitesinde tekrarlı ölçümler tasarımına sahip paralel grup randomize kontrollü bir çalışma olarak gerçekleştirildi. Kemik iliği nakil tedavisi amacıyla hastanede yatan 46 hasta müdahale ve kontrol gruplarına rastgele atandı. Müdahale grubuna 7 seans olacak şekilde hemşire liderliğinde sanat temelli mandala uygulaması yaptırıldı. Kontrol grubuna sadece rutin tedavi uygulandı. Her iki gruptaki hastalar nakil öncesi, günü ve sonrası Beck umutsuzluk ölçeği, distres termometresi, psikolojik iyi oluş ölçeği ve süreksiz-sürekli kaygı envanteri anketlerini tamamladılar. Veriler SPSS IBM 27.0 paket veri programı ile analiz edildi. Bulgular: Nakil günü ve sonrası müdahale grubundaki kemik iliği nakil hastalarının kontrol grubundaki hastalara kıyasla stres, kaygı ve umutsuzluk puan ortalamalarında anlamlı bir azalma ve psikolojik iyi oluş ortalama puanlarında ise başlangıç düzeyine göre anlamlı bir artış vardı. Grupların ortalama puanlarındaki değişimde zaman içinde istatistiksel olarak anlamlı bir fark vardı. Sonuç: Hemşire liderliğindeki sanat temelli mandala uygulaması, kemik iliği nakil sürecinde hastaların psikososyal sorunlarını yönetmek için etkili, güvenli ve kabul edilebilir bir yöntemdir. Hemşire liderliğindeki sanat temelli mandala uygulamasının, kemik iliği nakil sürecinde yer alan hastaların psikososyal sorunlarının yönetilmesi için güvenilir ve etkili bir hemşirelik müdahalesi olarak kullanılabilir.