Çocukluk Çağı Travması, Duygu Düzenleme ve Sosyal Uyum Becerilerinin Merhamet Yorgunluğu Üzerindeki Etkisi: Klinik Psikologlar ve Toplum Örneklemi Karşılaştırması

Abstract

Çalışmanın amacı çocukluk çağı travması, duygu düzenleme ve sosyal uyum becerilerinin merhamet yorgunluğu üzerindeki etkisinin klinik psikologlar ve toplum örneklemi üzerinden incelenmesidir. Araştırma 18-60 yaş aralığında 134 klinik psikolog ve 100 diğer meslek gruplarında yer alan 234 kişi ile yürütülmüştür. Araştırmada katılımcıların çocukluk çağı travmaları, duygu düzenleme becerileri ve sosyal uyum becerilerinin merhamet yorgunluğu üzerindeki ilişki incelenmiştir. Değerlendirme için demografik bilgi formu, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği (ÇÇT), Duygu Düzenleme Becerileri Ölçeği (DDBÖ), Sosyal Uyum Becerisi Ölçeği (SUKDÖ) ve Merhamet yorgunluğu-Kısa Ölçek (MY-KÖ) formu uygulanmıştır. Ölçekler için normallik varsayımı analizi ve güvenilirlik analizi yapılmıştır. Katılımcılara dair demografik değişkenlerin meslek gruplarına göre karşılaştırılması için Ki Kare Bağımsızlık analizi gerçekleştirilmiştir. Değişkenler arasındaki farklılaşmayı saptamak amacıyla iki değişkenli karşılaştırmalarda normal bir dağılım olması sebebiyle T- testi, iki ve üzeri değişkeni olan grupların karşılaştırılması amacıyla da tek yönlü varyans analizi (ANOVA) ve çoklu doğrusal regresyon analizi kullanılmıştır. Değişkenler arasındaki aracı rol etkisine bakmak amacıyla SPSS Process makrosunda Model 4 analizi uygulanmıştır. Her iki örneklem grubu için uygulanan Korelasyon analizleri sonucunda duygu düzenleme becerileri, sosyal uyum becerileri ile merhamet yorgunluğu arasında farklı oranlarda ve anlamlılık seviyelerinde ilişki olduğu bulunurken, çocukluk çağı travmaları ile ilişki olmadığı bulunmuştur. Çocukluk çağı travmaları, sosyal uyum becerileri ve duygu düzenleme becerilerinin merhamet yorgunluğunu yordama düzeylerine yönelik her iki örneklem grubu için uygulanan regresyon analizleri sonuçlarına göre merhamet yorgunluğunun her iki örneklem grubunda duygu düzenleme becerisi ve sosyal uyum becerisi tarafından yordandığı bulunurken, yalnızca diğer meslek grubu katılımcıları için çocukluk çağı travmaları tarafından yordandığı bulunmuştur.Her iki grupta çocukluk çağı travmalarının aracılık rolü incelendiğinde duygu düzenleme becerileri ve merhamet yorgunluğu arasındaki ilişkide çocukluk çağı travmalarının doğrudan aracılık rolü olduğu bulunurken, sosyal uyum becerisi ve merhamet yorgunluğu arasındaki ilişkide yalnızca klinik psikologlarda çocukluk çağı travmalarının dolaylı etkiye aracılık ettiği bulunmuştur.The aim of the study is to examine the effects of childhood trauma, emotion regulation, and social adaptation skills on compassion fatigue in clinical psychologists and a community sample. The research was conducted with 134 clinical psychologists and 234 individuals from other occupational groups, totaling 234 participants aged between 18 and 60 years. The relationship between participants' childhood traumas, emotion regulation skills, social adjustment skills, and compassion fatigue was investigated. To evaluate these factors, a demographic information form, the Childhood Trauma Questionnaire (CTQ), the Emotion Regulation Skills Scale, the Social Adaptation Skills Scale, and the Compassion Fatigue-Short Scale were administered. Normality assumption analysis and reliability analysis were conducted for the scales. A Chi-Square Independence analysis was performed to compare the demographic variables of participants across occupational groups. For identifying differences between variables, independent-samples T-tests were used for bivariate comparisons assuming normal distribution, and one-way ANOVA and multiple linear regression analyses were conducted for comparisons involving two or more variables. Model 4 analysis in the SPSS Process macro was applied to examine the mediating role of variables. Correlation analyses performed for both sample groups revealed relationships of varying degrees and significance between emotion regulation skills, social adaptation skills, and compassion fatigue, but no significant relationship with childhood trauma was found. Regression analyses conducted to assess the predictive power of childhood trauma, social adaptation skills, and emotion regulation skills on compassion fatigue indicated that emotion regulation skills and social adaptation skills predicted compassion fatigue in both sample groups. However, childhood trauma was found to be a predictor only for participants in the other occupational group. When examining the mediating role of childhood trauma in both groups, it was found that childhood trauma directly mediated the relationship between emotion regulation skills and compassion fatigue. In contrast, for social adaptation skills and compassion fatigue, childhood trauma played an indirect mediating role only among clinical psychologists.