Translanguaging in EFL Classroom: The Perspectives and Practices of Teachers and Students

Abstract

This study explores translanguaging as a pedagogical tool in English as a Foreign Language (EFL) classrooms, focusing on the perspectives and practices of teachers and students in three international schools in Istanbul, Turkey. As multilingualism becomes increasingly prevalent in educational contexts, this research investigates how translanguaging supports comprehension, reduces foreign language anxiety, and fosters a more inclusive classroom environment. This study used a mixed-methods approach, which combines qualitative data from semi-structured interviews with five Arab EFL teachers and quantitative data from student online questionnaires completed by 53 high school students, in grades 10, 11 and 12, the majority of whom are native speakers of Arabic. Classroom audio recordings were also used to capture translanguaging in practice. The findings revealed that translanguaging is not solely a practical strategy for addressing linguistic challenges but also a meaningful act that affirms students’ identities and promotes learner autonomy. All five teachers emphasized the value of using students’ L1 strategically to clarify complex grammar and vocabulary, manage classroom dynamics, and ease students’ emotional discomfort. Students, in turn, expressed appreciation for the use of their first language (Arabic) in supporting their understanding and active participation. The Arabic used in these exchanges is not formal Modern Standard Arabic (MSA), but various spoken dialects familiar to the students and teachers. The research contributes to the growing body of work on translanguaging by offering a dual perspective within a rarely studied educational context, emphasizing its role in equitable language education.

Bu çalışma, İngilizcenin Yabancı Dil (EFL) olarak öğretildiği sınıflarda pedagojik bir araç olarak translanguaging (dil geçişkenliği) uygulamasını incelemekte olup, Türkiye'nin İstanbul şehrindeki üç uluslararası okulda görev yapan öğretmenler ve öğrencilerin bakış açıları ile uygulamalarına odaklanmaktadır. Eğitim bağlamlarında çok dilliliğin giderek yaygınlaştığı günümüzde, bu araştırma translanguaging’in anlama becerisini nasıl desteklediğini, yabancı dil kaygısını nasıl azalttığını ve daha kapsayıcı bir sınıf ortamını nasıl teşvik ettiğini ortaya koymayı amaçlamaktadır. Çalışma, beş Arap EFL öğretmeniyle yapılan yarı yapılandırılmış nitel görüşmelerden ve 10, 11 ve 12. sınıflarda öğrenim gören, çoğunluğu Arapça anadili olan 53 lise öğrencisinin çevrim içi anketlerinden elde edilen nicel verilerle harmanlanmış karma yöntemli bir araştırma yaklaşımı benimsemiştir. Ayrıca, sınıf içi translanguaging uygulamalarını belgelemek amacıyla ses kayıtları da kullanılmıştır. Bulgular, translanguaging’in yalnızca dilsel zorlukları aşmaya yönelik pratik bir strateji olmadığını, aynı zamanda öğrencilerin kimliklerini onaylayan ve öğrenen özerkliğini teşvik eden anlamlı bir eylem olduğunu ortaya koymuştur. Beş öğretmenin tamamı, öğrencilerin anadilini stratejik bir şekilde kullanmanın, karmaşık gramer ve kelime bilgilerini açıklamada, sınıf dinamiklerini yönetmede ve duygusal sıkıntıyı hafifletmede önemli olduğunu vurgulamıştır. Öğrenciler de, birinci dilleri olan Arapçanın (Modern Standart Arapça değil, öğrencilerin ve öğretmenlerin aşina olduğu çeşitli konuşma lehçeleri) kullanımı sayesinde dersleri daha iyi anladıklarını ve daha aktif katılım sağladıklarını belirtmişlerdir. Bu araştırma, translanguaging ile ilgili artan literatüre, nadiren çalışılan bir eğitim bağlamında hem öğretmenlerin hem de öğrencilerin bakış açılarını sunarak katkı sağlamaktadır ve dil eğitiminin eşitlikçi yönüne dikkat çekmektedir.