Türkiye'de Göçmenlere Yönelik Emek Rejimini Sosyal Hizmet Perspektifiyle Düşünmek

Abstract

1980’lerden sonra çalışma yaşamında giderek görünür hale gelen güvencesiz çalışma biçimleri, günümüzde tüm çalışma alanları ve emek süreçlerinin temel unsurlarından biri haline gelmiştir. Göç alan ulus devletlerin göç rejimleri doğrultusunda uyguladıkları politikalar ve yasal düzenlemeleri, göçmen emeğinin dünya geneline hâkim olan esnek ve güvencesiz çalışma biçimlerine dayalı emek piyasalarına eklemlenme biçimleri ve koşullarını belirlemektedir. Günümüz toplumsal üretim biçiminde göçmen emeğinin kapladığı alan göz önüne alındığında, göçmen emeğinin koşullarını toplumun savunmasız gruplarını güçlendirmek, toplumsal eşitsizliklerin giderilmesine yönelik politikalar üretmek ve uygulamaya dönüştürmek misyonunu taşıyan sosyal hizmet disipliniyle birlikte düşünmenin önemi ortaya çıkmaktadır. Bu bağlamda çalışmanın amacı Türkiye’de göçmenlerin emek piyasalarına dahil olmalarını ve emek piyasalarındaki koşullarını belirleyen emek rejimini sosyal hizmet perspektifiyle değerlendirmektir. Çalışmada önce sosyal hizmet perspektifinden göç yönetimi sürecinin niteliği ele alınmış, ardından Türkiye’de göçmenlerin yasal çalışma evrenini belirleyen düzenlemeler sosyal hizmet çerçevesinden değerlendirilmiştir. Çalışmanın vardığı sonuçlardan biri mevcut durumda değişim yaratabilmenin koşulu olarak toplumla sosyal hizmet çalışmalarına duyulan gereksinim olmaktadır. Çalışmanın bir diğer sonucu ise toplumla sosyal hizmet çalışmalarının öznesinin göçmenler ve yerleşik toplumun temsilcileri olmaması halinde kalıcı sonuçlara ulaşmanın mümkün olamayacağıdır.

Precarious forms of work, which have become increasingly visible in working life since the 1980s, have become one of the fundamental elements of all fields of work and labor processes today. The policies and legal regulations implemented by receiving nation-states in line with their migration regimes determine the forms and conditions of integration of migrant labor into labor markets based on flexible and precarious forms of work that dominate the world in general. Considering the space occupied by migrant labor in today's social mode of production, the importance of considering the conditions of migrant labor together with the discipline of social work, which has the mission of empowering vulnerable groups of society, producing policies to eliminate social inequalities and transforming them into practice, emerges. In this context, the aim of this study is to evaluate the labor regime that determines the inclusion of migrants in labor markets and their conditions in labor markets in Turkey from a social work perspective. In the study, the nature of the migration management process is first discussed from a social work perspective, and then the regulations that determine the legal working universe of migrants in Turkey are evaluated from a social work framework. One of the conclusions of the study is the need for social work with the community as a condition for creating change in the current situation. Another conclusion of the study is that it will not be possible to achieve lasting results if the subject of social work with the community is not immigrants and representatives of the settled society.