Omurilik yaralanmalı hastaların yaşam doyumu ve umutsuzluk hallerinin sosyal hizmet açısından incelenmesi

Abstract

Dünya üzerinde artan trafik kazaları, yaralanmalar, hastalıklar ve daha birçok olumsuz durum insan hayatında geri dönülemez sorunlara, engel durumlarına sebep olmaktadır. Omurilik felci de hiçbir genetik yatkınlık seyretmeden, hastalık ve kazalarla kişilerde engel durumu oluşturabilmektedir. Sonrasında yaşanan süreçte umutsuzluk hali ve yaşam doyumunda meydana gelen azalma kişilerin yaşam kalitelerini etkilemektedir. Sosyal hizmet mesleği hasta ve engelli bireylerin bu süreci en az zararla atlatabilmeleri adına birtakım çalışma ve roller üstlenmektedir. Mesleki çalışmada kullanılan yaklaşımlar hasta ve engelli bireylere verilen hizmette yardımcı olmaktadır. Hastane ortamında sunulan tıbbi sosyal hizmet ise hastaların hastalık süreci içinde yaşadıkları umutsuzluk halini ve yaşama ait bakışlarında oluşan olumsuz tavrı en aza indirmek için çalışmaktadır. Araştırmanın amacı, omurilik yaralanmalı hastaların umutsuzluk hallerinin ve yaşam doyumlarının sosyo- demografik ve hastalıkla ilgili değişkenlerle karşılaştırılıp bir değerlendirmesini sunmaktır. Bu çalışma, nicel araştırmada genel tarama modellerinden ilişkisel tarama modeli seçilerek gerçekleştirilmiştir. Araştırma örneklemini 18 yaş üzeri, akıl sağlığı yerinde olup sorulan soruları anlayıp yorumlayabilen, uyuşturucu madde bağımlısı olmayan, omurilik yaralanması geçirmiş toplam 153 birey oluşturmaktadır. Bu bireylere Türkiye Omurilik Felçlileri Derneği yardımıyla ulaşılmıştır. Çalışmada öncelikle, kavramsal ve kuramsal çerçeve verilmiş olup veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu, Beck Umutsuzluk Ölçeği ve Yaşam Doyum Ölçeği kullanılmıştır. Görüşmeler yüz yüze gerçekleşmiştir. Araştırmanın amacıyla ilgili açıklama yapılmış, kişisel bilgi formu ve ölçekler ile ilgili bilgilendirici onam sunulmuştur. Kişilerin izni alınarak çalışmaya dahil edilmişlerdir. Elde edilen veri grupları bilgisayarda SPSS (statistical package for social sciences) for Windows 22 programına işlenerek analiz edilmiştir. Elde edilen veriler doğrultusunda; hastaların %66,7'si erkek, %37,9'unun 26-40 yaş arasında, %41,2'sinin evli, %36,6'sının ilkokul mezunu, %20,9'unun serbest meslek olarak çalıştığı, %72,5'inin çalışmadığı, %44,4'ünün 1001-2000 tl arası gelir düzeyinin olduğu, %62,7'sinin zararlı alışkanlığının olmadığı ve %75,2'sinin sağlık güvencesi tarafından gereksinimlerinin karşılandığı görülmektedir.Increasing traffic accidents, injuries, diseases and many more negative situations in the world lead to irreversible problems and obstacles in human life. Spinal cord palsy can also create a disability in people with diseases and accidents without any genetic predisposition. In the ensuing period, the state of despair and the decrease in life satisfaction affect people's quality of life. The social work profession undertakes a number of activities and roles in order to enable the sick and disabled individuals to survive this process with minimal harm. The approaches used in professional work help in the service provided to the sick and disabled individuals. The medical social service offered in the hospital environment works to minimize the hopelessness experienced by the patients during the illness process and the negative attitude that occurs in their view of life. The aim of the study is to present an assessment of the hopelessness and life satisfaction of patients with spinal cord injuries by comparing them with socio-demographic and disease-related variables. This study was conducted by selecting relational screening models from general screening models in quantitative research. A total of 153 individuals over the age of 18, who are in mental health and can understand and interpret the questions asked, who are not addicted to drugs, have suffered spinal cord injuries. These individuals were reached with the help of the Turkish spinal cord paralysis Association. In the study, the conceptual and theoretical framework was given and personal data form, Beck despair scale and life satisfaction scale were used as data collection tools. Interviews took place in the form of face-to-face questionnaire filling. The relevant explanation was given for the purpose of the research and informed consent was given for the survey and forms. They were included in the study with the permission of the persons. The data groups were analyzed by processing them into SPSS (statistical package for social sciences) for Windows 22 on the computer. In line with the data obtained; 66.7% of the patients were male, 37.9% were between the ages of 26-40, 41.2% were married, 36.6% had a primary school degree, 20.9% were self-employed, 72.5% were not working, 44.4% had an income level between 1001-2000 tl, 62.7% had no harmful habit and 75.2% had their needs met by health assurance.