Öğretimi Planlama

Abstract

Öğrenciler bilgiyi keşfetme, dönüştürme ve daha önce öğrendikleri bilgiler ile yeni öğrendiği bilgileri kıyaslama gereksinimlerini geleneksel eğitim ortamlarında karşılayamamaktadırlar (Bada, 2015). Çağdaş eğitim sistemleri, bireylerin çok yönlü gelişimini hedefler. Bu sistemler, bireylerin ezberleyerek aktarabildikleri bilgilerden ziyade; yaşanülan içerisinde kullanabilecekleri bilgi ve becerileri geliştirmeye odaklanmaktadır. Çünkü 21. yüzyılda yaşayan bireyler, dünyanın geçirdiği hızlı değişime ayak uydurabildikleri sürece toplumsal yaşama dâhil alabilmektedirler. Eğitim sistemleri de bu unsuru göz önünde bulundurarak, bireyleri hayata hazırlamaktan çok, hayatı öğrenme sürecine katma amacı gütmektedir. Bu bakış açısına sahip sistemler içerisinde, bilginin tekliği kabul edilemeyeceği gibi öğrenme sürecinin tek bir öğretim yöntemiyle sürdürülebileceği de kabul edilemez, öğrenme sürecinde öğretmenler, öğrencilerin etkinliklere tamamen farklı anlam yükledikleri sayısız durumla karşılaşabihnektedirler. Bu gibi durumlar, bazen temel kavramları anlama ve kavramada da zorluklara yol açabilmekte, öğretmenler kendilerini çaresiz hissedebilmektedir. Bu süreçteki temel sorun, hangi yöntemlerin öğrencilerin öğrenme sürecine yardım edeceğini bilmemekten kaynaklanmaktadır (özcan, 2019). Eğitim terminolojisinde yöntem, ‘bir sorunu çözmek, bir deneyi sonuçlandırmak, bir konuyu öğrenmek ya da öğretmek gibi amaçlara ulaşmak için bilinçli olarak seçilen ve izlenen yol’ anlamına gelmektedir (Oğuzkan, 1993), Öğretmenlerin öğretim sürecini aktifkılmaları ve öğrenimi etkin hale getirebilmelerinde farklı öğretim yöntemlerini kullanmaları tercihten ziyade bir zorunluluk arz etmektedir, öğretim yöntemlerinin seçimini etkileyen faktörler ise dersin kazanından, öğretim araç ve gereçleri, dersin içeriği, öğrencilerin özellikleri ve öğretmenin nitelikleridir (Ergün ve Özdaş, 1997)