Hz. Peygamber’in Teri İle İlgili Rivâyetlerin Kritikî (İlk Beş Asır ve Tıp Özelinde)
Tarih
Yazarlar
Dergi Başlığı
Dergi ISSN
Cilt Başlığı
Yayıncı
Erişim Hakkı
Özet
Hz. Peygamber’e ait tüm bilgiler en ince ayrıntısına kadar bu ümmete mahsus isnad sistemiyle günümüze kadar ulaşmıştır. Bu rivâyetlerden bazıları tebliğ, tebyîn ve tezkiye gibi Allah’ın Hz. Peygamber’e verdiği temel görevleri içermektedir. Bazıları da sadece Hz. Peygamber’i konu edinen meğâzî, siyer, şemâil ve delâil rivâyetleridir. Hz. Peygamber’in teriyle ilgili rivâyetler de şemâil başlığı altında yer almaktadır. Makale, iki bölümden oluşmaktadır. Birinci bölümde, Hz. Peygamber’in teriyle ilgili ilk beş asırda geçen sahih, müsned ve sünen tarzı eserler içinde geçen rivâyetler tespit edilmiştir. Ortaya çıkan rivâyetler kronolojik olarak metin ve sened sunularak, kritize edilmiştir. Bu konuda sened tenkidi ricâl kitaplarından ve konunun doğru anlaşılması adına hadisin geçtiği metnin şerhlerinden yararlanılmıştır. Bu bölümün sonunda, Hz. Peygamber’in teriyle ilgili gelen rivâyetlerin senet açısından râvilerinin sika (isnadı sahih) ve metin açısından da metnin sıhhatine engel olacak herhangi bir illet veya şuzûza rastlanmadığı görülecektir. Makalenin ikinci bölümünde, terin tıbbı boyutu ele alınmıştır. Bu konuda bir öğretim görevlisi Doç Dr. ve üç tıp öğrencisinden destek alınarak terle ilgili bilgiler elde edilmiştir. Buna göre tere ait genel bilgiler verildikten sonra terin iyi ve kötü kokmasına etki eden faktörlerden bahsedilmiştir. Bu bölümde terminoloji, ağır ve yoğun olduğundan bilgi aktarımında olabildiğince sade, yalın ve anlaşılabilir olmasına özen gösterilmiştir. Tıbbı veriler, temizliğe dikkat edilmesi, ruhsal olarak manevi huzurun elde edilmiş olması, yenilen ve içilenlere dikkat edilmesi terin güzel kokabileceği sonucunu göstermiştir. Sened ve metin sahih, tıbbi veriler terin güzel kokma durumunun mümkün olduğu neticesinden sonra geriye sadece Hz. Peygamber’in terinin güzel kokusunun nasıl anlaşılması gerektiği kalacaktır. Makalenin son kısmında da buna yer veren hadis ve tıbbı veriyi uzlaştıran bir değerlendirme ile sonuca varılmıştır.









