İş doyumunun yordanmasında algılanan ebevenlik tarzları ile kariyer hedeflerinin rolü

Abstract

Bu araştırmada, iş doyumunun yordanmasında beliren yetişkinlik dönemindeki bireylerin algılanan ebeveyn tarzları ve kariyer hedeflerinin etkisi incelenmiştir. Araştırma, İstanbul ili ve çevresinde değişik meslek kollarında çalışan 357 bireyle yürütülmüştür. Araştırma ile ilgili veriler "İş Doyum Ölçeği", "Çocuk Yetiştirme Tutumları Ölçeği", "Kariyer Hedefleri Ölçeği" ve "Kişisel Bilgi Formu" ile toplanmıştır. Veriler analiz edilirken ölçekler arasındaki ilişkiyi belirlemek için pearson korelasyon analizi; bağımsız değişkenlerin bağımlı değişkeni yordama düzeyinin belirlenmesi amacıyla regresyon analizi yapılmıştır. Anlamlılık düzeyi .05 olarak değerlendirilmiştir. Yapılan korelasyon ve regresyon analizlerinde algılanan ebeveynlik tarzlarından anne kabul ve baba kabul boyutlarının iş doyumu ile olumlu yönde ve anlamlı ilişkisi olduğu, anne kontrol boyutuyla iş doyumunun olumsuz yönde anlamlı ilişkisi olduğu, baba kontrol boyutunda anlamlı ilişki olmadığı, kariyer hedefinin alt boyutlarından eğitsel hedefin ve algılanan ebeveynlik tarzının alt boyutlarından anne kabul boyutunun iş doyumunu yordadığı görülmüştür. Kariyer hedefleri sürecinde planlama yapan, aile desteği olan bireylerin iş doyumu düzeyi de yüksek çıkmıştır. Anne-baba kabul ve ilgi alt boyutları yüksek olan bireylerin, eğitim düzeyi yüksek olan bireylerin, mesleğini isteyerek yapan bireylerin, iş memnuniyeti iyi olan bireylerin, kendi okuduğu branşta iş hayatına devam eden bireylerin, kariyer hedefleri ve iş doyumu düzeyi puanları yüksek çıkmıştır. Sonuçta kariyer hedefi belirleme süreçlerinin ve algılanan ebeveynlik tarzlarının iş doyumuna etkisi literatür ışığında değerlendirilmiş, tartışılmış, yapılacak araştırmalar için önerilerde bulunulmuştur.

In this study, the relationship between perceived parenting styles and career goals of individuals aged between 18 and 30, referred to as the emerging adulthood period, and their levels of job satisfaction were examined. The research was conducted with 357 individuals working in various professions in Istanbul and its surrounding areas. Data related to the research was collected using the "Job Satisfaction Scale," "Parenting Attitudes Scale," "Career Goals Scale," and "Personal Information Form." Pearson correlation analysis was conducted to determine the relationship between the scales, and regression analysis was performed to determine the level of prediction of independent variables on the dependent variable. The significance level was considered as "05". In the conducted correlation and regression analyses, it was observed that the perceived parenting style, specifically the maternal acceptance sub-dimension, and the educational goals sub-dimension of career goals had a positive and significant relationship with job satisfaction. It was also found that career goals and perceived parenting style predicted job satisfaction in the relevant sub-dimensions. Individuals who plan their career goals, have family support, exhibit high levels of parental acceptance and attention, have a high level of education, pursue their profession willingly, have good job satisfaction, and continue their career in the field they studied, tend to have higher scores in career goals and job satisfaction levels. The impact of career goal-setting processes and perceived parenting styles on job satisfaction was evaluated in the light of the literature, discussed, and recommendations were made for future research.