Erken çocukluk eğitiminden ilkokula geçişte hazırbulunuşluk

Abstract

Çocuğun yaşamında okula başlama son derece kritik ve önemli bir olaydır. Her çocuk bir ailenin içinde doğar. Başlangıçta çocuğun dünyası annesi ile sınırlı iken zamanla babası ve diğer aile bireyleri de yaşamında önemli bir yer edinir. Üç dört yaşlarında kendi yaşıtlarını aramaya ve onlarla birlikte olmaktan zevk almaya başlar. Ancak bu yaşlarda hala aile bireyleri ve aile ortamı onun yaşamının merkezi konumundadır. Allı yedi yaşlarında ilk kez ailesinin dışında, yaşamının büyük bir bölümünü geçireceği bir başka onama girmek ve bu ortama uyum sağlamak gibi bir durumla karşı karşıya kalır. Bu yeni ortam ilköğretim kuruntudur. Okula başlama aileden özellikle anneden ayrılışı da beraberinde getirir. Bu ayrılışı kimi çocuklar kolaylıkla severek isteyerek herhangi bir sorun çıkarmadan gerçekleştirirler. Bu çocuklar özlemle geldikleri bu yeni kurumun isteklerini karşılamada zorluk çekmezler. Kendileri için yepyeni olan sınıf ortamına, oradaki yeni arkadaşlara ve anne babadan sonra bollü de yaşamlarının en önemli kişisi olacak öğretmene kolayca alışırlar. Kimi çocuklar ise bunun tam tersi daha ilk günden başlayarak anneden ayrılma, sınıfa tek başına girme, sınıfta söylenenleri yerine getirme, arkadaşlarına ve öğretmenine alışma konularında zorluk çekerler. Bu çocukların sınıf ortamına uyum sağlayabilmeleri için daha çok zamana, daha fazla anlayışa ve yardıma gereksinimleri vardır. Sorun çocuğun yalnız başına sınıfa girmeye alışmasıyla çözümlenmemektedir. Annesinden ayrılarak sınıfa giren çocuğu bu kez de sınıf içinde yeni sorumluluklar beklemektedir. Ders süresince sırasında oturmak, öğretmenin anlattıklarını dinlemek, öğretmenin istediklerini yerine getirmek, başta okuma yazma öğrenmek gibi pek çok oku! etkinliğine katılmak ve başarmak ondan beklenenlerden yalnızca bazılarıdır (Gürkan, 2013).