Pandemi sürecinde dezavantajlı bir grup olarak üniversite gençleri ve bir kötülük problemi (teodise) olarak pandemi algiları

Abstract

Bu çalışmanın amacı, pandemi sürecinde eğitim yapan üniversiteli gençlerin kötülük problemi (teodise) bağlamında pandemiyi nasıl algıladıkları ve yorumladıklarını açıklığa kavuşturmaktır. Bu araştırmada üniversite öğrencileri iki gerekçeyle dezavantajlı bir grup olarak tanımlanmıştır. İlk olarak gençler henüz kendi başlarına bağımsız bir toplumsal konum elde etmemiş ve anne-babalarına bağımlı olarak yaşamaktadırlar. İkinci olarak uzun süren bir pandemi döneminde, yüzyüze eğitim başta olmak üzere birçok konuda yoksun ve mahrum oldukları için dezavantajlı bir konumu paylaşmaktadırlar. İstanbul’da bir vakıf üniversitesine (Sabahattin Zaim Üniversitesi) devam eden öğrencilerle yapılan bu araştırma nitel bir araştırma olup bu araştırma kapsamında 90 civarında öğrenciden, “Kötülük problemi bağlamında pandemiyi değerlendirmeleri” talep edilmiş ve bu talebe karşılık veren 77 öğrencinin yorumları içerik ve söylem analizine tabi tutulmuştur. Üniversitenin farklı bölümlerden öğrencilerin katıldığı bu nitel çalışmada öğrenci profilleri ve söylemleri başlıca iki ana gruba ayrılmış ve ayrıca bu iki grup içinde alt gruplar ve söylemlerin var olduğu da tespit edilmiştir. Söz konusu iki ana gruptan biri, pandemiyi Tanrı ile ilişkili kılarken, diğeri bunu Tanrı’dan bağımsız ve doğal bir olgu olarak tanımlamaktadır. Üniversiteli öğrencilerin bu yorum ve değerlendirmeleri, sosyolojik bir tahayyül çerçevesinde ele alındığında, Türkiye toplumunun sosyolojisinden bağımsız olarak düşünülemez. Aralarında söylem farkı olsa da öğrencilerin önemli ve baskın bir kısmı, pandemiyi bir teodise problemi olarak ele almakta ve Tanrı ile ilişkilendirmektedir. Bu ilişkilendirmeyi bir kısmı sebepler açısından, bir kısmı ise sonuçlar açısından yapmaktadır. Pandemiyi “Tanrı’nın cezası” olarak yorumlayan öğrenciler, pandeminin oluşumunda insanın katkısı olduğunu düşünmekte ve yanlış eylemlerden dolayı onların bu cezayı hak ettikleri varsaymaktadır. Diğer bir kesim ise pandemiyi bir sonuç ve veri olarak almakta ve bunun bir sınanma ve dahi bir bilinçlenme vesilesi olduğuna inanmaktadır. Bu ikinci gruba göre Allah insanları, neden kaynaklanırsa kaynaklansın, çeşitli olaylarla sınar ve olgunluğa ulaştırmak ister. Eğer insan sabreder ve bu olayların, iyi insan olmak için bir vesile olduğunu düşünür ve bunu başarılı bir şekilde kullanırsa amacına ulaşmış olur. Pandemiyi Tanrı’dan bağımsız olarak gören kesim, bir azınlık grubu oluşturmaktadır. Bu gruba göre pandemi tamamen doğal bir olaydır ve insan, bunu aşkın bir güçle bağlantı kurmadan algılamalıdır. Doğal olaylar da çoğu kez de insan müdahalesi olmadığı için bunu bir veri olarak kabul etmeli ve buradan hareketle bir mücadele zemini oluşturulmalıdır. Anahtar Kelimler: Kötülük problemi (Teodise), Pandemi, Üniversite gençliği, Sosyolojik tahayyül.