İlkokul Öğrencilerinin Bağlanma Stilleri ile Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı ilkokul öğrencilerinin bağlanma stilleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu araştırma nicel araştırma türlerinden biri olan ilişkisel tarama modeliyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın verileri 2022-2023 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Küçükçekmece ilçesinde bir devlet okulunda 3. Ve 4. Sınıfta öğrenim görmekte olan 137’si % 46 kız, 161’i %54 erkek olmak üzere toplam 298 öğrenciden elde edilmiştir. Araştırmada Üç Boyutlu Bağlanma Stili Ölçeği ve Sosyal Anksiyete Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen puanların normallik testi sonuçları doğrultusunda; t Testi, tek yönlü varyans analizi ve korelasyon teknikleri ile bağımsız değişkenlerin bağımlı değişken üzerinde ki etkilerin yordanması için çoklu regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, kız öğrencilerin güvenli bağlanma düzeyleri erkeklere göre daha yüksek, kızların kaygılı-kararsız bağlanma düzeyleri erkeklere göre daha yüksek ve kızların sosyal anksiyete düzeyleri erkeklere göre daha yüksek bulunmuştur. Anne babanın dışında diğer kişiler tarafından bakım verilen öğrencilerin güvenli bağlanma düzeyleri, anne baba tarafından bakım verilenlere göre daha yüksek bulunmuştur. Yeterince arkadaşa sahip olmadığını belirten öğrencilerin kaçınan bağlanma ve kaygılı-kararsız bağlanma düzeyleri yeterince arkadaşa sahip olduğunu düşünenlere göre daha yüksek bulunmuştur. İki kardeş olan öğrencilerin güvenli bağlanma düzeyi tek çocuklara, tek çocukların da üç ve üzeri kardeş sayısına sahip olanlara göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Öğrencilerden en büyük çocukların güvenli bağlanma düzeylerinin ortanca çocuklara göre, ortanca çocukların da kaçınan bağlanma düzeylerinin en büyük çocuklara göre daha yüksek bulunmuştur. Öğrencilerden en büyük çocuk olanların güvenli bağlanma düzeyleri ortanca çocuklara göre, ortanca çocukların kaçınan bağlanma düzeylerinin de en büyük çocuklara göre yüksek bulunmuştur. Kaygılı-kararsız bağlanma stili ile güvenli bağlanma stilinin sosyal anksiyete üzerinde pozitif yönde anlamlı bir yordayıcı olduğu ve varyansın sadece % .20’ini açıkladığı görülmektedir. Genel olarak bulgular tartışılmış yorumlanmış ve önerilerde bulunulmuştur.

The purpose of this research is to examine the relationship between primary school students' attachment styles and social anxiety levels. This research was conducted with the relational survey model, which is one of the quantitative research types. The data of the research was obtained from a total of 298 students, 137 of whom were 46% girls and 161 of whom were 54% boys, studying in the 3rd and 4th grades of a public school in the Küçükçekmece district of Istanbul in the 2022-2023 academic year. Three-dimensional Attachment Style Scale and Social Anxiety Scale were used in the research. In line with the normality test results of the scores obtained in the research; Multiple regression analysis was used to predict the effects of independent variables on the dependent variable with t-test, one-way analysis of variance and correlation techniques. According to the research findings, female students' secure attachment levels were higher than boys, girls' anxious-ambivalent attachment levels were higher than boys, and girls' social anxiety levels were higher than boys. Secure attachment levels of students who were cared for by people other than their parents were found to be higher than those who were cared for by their parents. Avoidant attachment and anxious-ambivalent attachment levels of students who stated that they did not have enough friends were found to be higher than those who thought they had enough friends. It was found that the secure attachment level of students with two siblings was higher than that of single children, and that only children were higher than those with three or more siblings. It was found that the secure attachment levels of the oldest children were higher than the middle children, and the avoidant attachment levels of the middle children were higher than the oldest children. The secure attachment levels of the oldest children were found to be higher than the middle children, and the avoidant attachment levels of the middle children were higher than the oldest children. It is seen that anxious-ambivalent attachment style and secure attachment style are positively significant predictors of social anxiety and explain only .20% of the variance. In general, the findings were discussed, interpreted and suggestions were made.