Evli bireylerin evlilik doyumu ile affetme ve kişilerarası bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın amacı evli bireylerin evlilik doyumu ile affetme ve kişilerarası bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bununla birlikte evlilik doyumunun cinsiyet, yaş, evlenme yaşı, evlilik süresi, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, çalışma durumu gibi çeşitli demografik özellikler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde yaşayan en az 1 senedir evli olan 338'i (%75,8) kadın, 108'i (%24,2) erkek olmak üzere toplam 446 birey katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Evlilik Yaşamı Ölçeği, Heartland Affetme Ölçeği, Evlilikte Bilinçli Farkındalık Ölçeği (EBFÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada nicel araştırma modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Çoklu Doğrusal Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, evlilik doyumu ile kişilerarası bilinçli farkındalık arasında pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Bununla beraber, evlilik doyumu ve affetme arasında pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı ilişki olduğu bulunmuştur. Affetmenin alt boyutları olan kendini affetme ile evlilik doyumu arasında pozitif yönde ve orta düzeyde; durumu affetme ile pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur. Ancak evlilik doyumu ile diğerlerini affetme arasında istatiksel açıdan anlamlı bir ilişkiye ulaşılamamıştır. Affetme alt boyutları (kendini affetme, diğerlerini affetme, durumu affetme) ve evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalığın birlikte evlilik doyumunu yordadığı bulunmuştur. İlgili bağımsız değişkenler birlikte, evlilik doyumu toplam varyansının %37'sini açıklamaktadır. Affetmenin alt boyutlarından kendini affetme ve evlilikte kişilerarası bilinçli farkındalığın evlilik doyumu üzerinde anlamlı birer yordayıcı oldukları; affetmenin alt boyutlarından diğerlerini affetme ve durumu affetmenin ise evlilik doyumu üzerinde anlamlı bir yordayıcı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca araştırmada katılımcıların evlilik doyumlarının; cinsiyet, yaş, evlilik yılı, evlenme yaşı, eğitim durumu, çocuk sayısı değişkenlerine göre farklılaştığı tespit edilirken çalışma durumuna göre anlamlı bir farklılaşmaya ulaşılamamıştır. Elde edilen bulgular literatür çerçevesinde tartışılmış ve öneriler sunulmuştur.In this study, the purpose is the effects of married individuals' levels of forgiveness and interpersonal mindfulness on their marriage satisfaction. Another purpose of the study is to examine the effect of some demographic variables on the marriage satisfaction. Relational survey model, one of the quantitative research models, was used in the study. The study group of the research consists of 446 people who live in Istanbul and have been married for at least 1 year. 338 (75.8%) of the participants are female and 108 (24.2%) are male. In the study, Marriage Life Scale, Heartland Forgiveness Scale, Conscious Awareness in Marriage Scale (EBFÖ) and Personal Information Form were used as data collection tools. Descriptive statistics, Pearson Correlation Analysis and Multiple Linear Regression Analysis were used in the analysis of the data. In the study, it was determined that the marriage satisfaction of the participants differed according to variables of gender, age, year of marriage, age of marriage, education level, number of children, and no significant difference was reached according to working status. According to the results of the study, a positive and moderately significant relationship was found between marriage satisfaction and interpersonal mindfulness. (r=.59; p<.01). Also a positive and low-level significant relationship was found between marriage satisfaction and forgiveness (r=.234; p<.01). As a result of the multiple linear regression analysis, it was found that the sub-dimensions of forgiveness (forgiving oneself, forgiving others, forgiving the situation), and interpersonal mindfulness in marriage together predicted marriage satisfaction (R=.611; R²=.367; F(4.441)=65.554; p< .001). The related independent variables together explain 37% of the total variance of the marriage satisfaction. Self-forgiveness and interpersonal mindfulness in marriage, which are sub-dimensions of forgiveness, were found to be significant predictors of the marriage satisfaction (p<.001). It was concluded that forgiving others and forgiving the situation, which are sub-dimensions of forgiveness, were not significant predictors of the marriage satisfaction.