Uluslararası terör suçlularının Avrupa Birliği’nde (AB) takibi, yakalanması ve iadesi

Abstract

Avrupa Birliği (AB) , 11 Eylül ve Madrid saldırılarından sonra özellikle cezai işlerde iş birliği alanında hızlı bir şekilde çok sayıda tedbiri hayata geçirmiştir. Bu kapsamda iki önemli tedbir benimsenmiştir. Bunlar: Yakalama Müzekkeresi Çerçeve Kararı (EAW) ve Terörizm Direktifi. Bu bağlamda, suçluların iadesi devletlerin birbirine sanık ve suçluları iade etme konusundaki esas yardım etme hüviyetini kazanmıştır ve ayrıca üye devletler arasında terorizmle mücadelede iş birliğinde de önemli bir rol oynamaktadır. EAW, bilhassa terör suçundan sanık veya şüpheli durumunda olanların iadesini hızlandırmaktadır. Türkiye ise AB üyesi olmadığından Avrupa Cezai İşlerde İşbirliği Sözleşmesi mühim bir rol oynamaktadır. AB ve Türkiye arasında, bazı ortak ilkeler üzerinde uzlaşmış olmalarına rağmen, teröristlerin iadesi konusunda arzu edilen iş birliği seviyesine ulaşılamamıştır. Türkiye’den bu hususta gelen iade taleplerinin reddedilmesindeki esas etken, terörizm kavramı ve tanımıdır. Net ve üzerinde evrensel olarak uzlaşılmış bir terörizm tanımının olmaması, Türkiye ile AB arasında teröristlerin iadesinde daha derin bir iş birliğinin önünde bir engel olarak durmaktadır. Bu çalışmada, suçluların iadesi konusunda AB üyesi ülkeler arasındaki ve AB’nin bu konuda Türkiye’ye karşı tutumuna ilişkin meseleleri inceleyeceğiz.

The EU has reacted to the terrorist attacks of 9/11 and Madrid by quickly adopting an impressive number of measures, especially in the field of cooperation in criminal matters. In this context two important measures were adopted: The Arrest Warrant Framework Decision (EAW) and the Terrorism Directive. In this context, extradition became the main assistance that states offer each other in order to surrender/extradite the accused or convicted person and so it plays a particularly important role in the cooperative efforts to combat terrorism among the Member States. EAW aims to speed up the surrender of accused or convicted persons especially terrorists from one Member State to another. For Turkey, as a non-EU country, the European Convention on Mutual Assistance in Criminal Matters plays a vital role of international cooperation and extradition with foreign states on criminal matters. Despite the shared values, the EU and Turkey do not always cooporate well in the field of the extradition of terrorists. The main issue regarding the refusal of extradition requests is the concept and definition of terrorism. Lack of an exact, universally-agreed upon definition of terrorism remains an obstacle before the deeper cooperation and extradition of terrorists between EU and Turkey. In this study we shall analyze these and related issues with respect to the cooperation in criminal matters among the EU members and the EU’s attitudes towards Turkey in this field.