ابن أبي العز الحنفي ومنهجه في نقد الفرق: دراسة وصفية في شرح العقيدة الطحاوية

Abstract

İbn Ebi'l-Ezz el-Hanefi ve Şerhu'l-Akideti't-Tahaviye adlı kitabı, eğitim çevrelerinde büyük bir şöhrete ve ilgiye sahip olan doktrin kitaplarından biridir. Araştırma bir giriş, üç bölüm ve bir sonuçtan oluşmaktadır . Araştırma konusu, İbn Ebi'l-Ezz el-Hanefi'nin Tahavi'nin doktrinine yazdığı şerhte mezhepleri eleştirirken izlediği yaklaşım, mezhepleri eleştirirken dayandığı kaynaklar, onlara nasıl cevap verdiği, Tahavi'ye katılıp katılmadığı ve mezheplerin görüşlerinin sahiplerinin doktriniyle uyumlu olup olmadığı ve onları kendi anlayışına göre nakledip nakletmediği gibi diğer bazı sorulardır . Araştırmanın amacı, Müfessir'in ilmî gruplara yaklaşımını tespit etmek, onlara nasıl cevap verdiğini göstermek, Müfessir'in onlarla ilişkisinin genel bir değerlendirmesini yapmak ve Müfessir'in kelam ve kelamcılık konusundaki tutumunu netleştirmektir. Tahaviye doktrini . Araştırmacı bu araştırmada betimsel yöntemi kullanmış ve zaman zaman analitik, tümevarımsal ve betimsel yöntem gibi bir dizi başka çalışma yönteminden de yararlanmıştır. Bu yöntem sayesinde araştırmacı ve bir dizi sonuca ulaşmıştır: Müfessir, İbn Teymiyye'nin öğrencilerinden etkilenmiş ve yaklaşımını onlardan almıştır. Tahavi, ilahi zatın kadimliği ve Allah'ı kadim kelimesiyle nitelemenin doğru olup olmadığı, ateşin yok olması meselesi, Kelam ilmini öğrenme, geçmiş olayları sıralamanın imkânsızlığı ve diğerleri de dâhil olmak üzere dokuz konuyu tartışmıştır. Diğerleri kelam ilmini küçümsedi ve öğrenilmesini yasakladı ve benimsedikleri doktrini belirlemede Kur'an ve Sünnete dayandılar, ancak ekiplere cevap verirken Kur'an ve Sünneti sundu ve sözlü ekiplere cevap verirken, kelam ilminin kuralları, köktencilik kuralları, nahiv ve diğerlerinden Arap dilinin kuralları, alimlerin ve diğerlerinin sözleri ve görüşleri gibi diğer kaynakları da kullandı ve bazen bazı sözlü ekiplerin sözlerini, onları söyleyenlerin kastettiği gibi değil, anladığı gibi aktardı.Ibn Abi al-Ezz al-Hanafi and his book Sharh al-Aqeedah al-Tahawiya is one of the books of doctrine that have great fame and interest in educational circles. The research consists of an introduction, three chapters, and a conclusion. The research issue is a question about the approach taken by Ibn Abi Al-Ezz Al-Hanafi in his criticism of the sects in his commentary on Al-Tahawi's Aqeedah, which includes several other questions, such as the sources he adopted in his criticism of the sects, how he dealt with responding to them, whether he agreed or disagreed with AlTahawi, and whether Ibn Abi Al-Ezz Al-Hanafi conveyed the opinions of the sects according to the doctrine of their proponent or he conveyed them with his understanding of them The aim of the research is to know the commentator's approach in dealing with the scholastic groups, to clarify the ways in which he responded to them, to give a general assessment of the commentator's approach to dealing with them, and to clarify the commentator's position on the science of Kalam and the Tahawi doctrine . The researcher used the descriptive method in this research, through which he reached a set of results, most notably: The commentator was influenced by Ibn Taymiyyah's students, taking his approach from them, and his explicit disagreement with al-Tahawi on a range of issues, up to nine issues, as he considers the Taymiyyah and Ahl alHadith to be the Ahl al-Sunnah wa al-Jama'ah, and excludes others, and he vilifies the science of speech and warns against learning it, and adopts the two revelations in his determination of the doctrine that he adopts, but he He adopts the Book and the Sunnah as the main sources in responding to the teams, but he also uses other sources such as the rules of Kalam science, fundamentals, Arabic linguistics, sayings and opinions in responding to the verbal teams, and sometimes quotes the statements of some verbal teams with his understanding of them, not what the people who say them wan