Kendilik Nesnesi İhtiyaçları ve Çocukluk Çağı Travmalarının Duygu Düzenleme Güçlüğü Açısından İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmada kendilik nesnesi ihtiyaçları ve çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme güçlüğü açısından incelenmesi ve duygu düzenleme güçlüğünün demografik bilgiler açısından farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın örneklemini toplumun farklı kesimlerinden 18-67 yaş aralığındaki gönüllü katılımcılar oluşturmaktadır. Araştırmanın örneklemi 185’i kadın (%59,3) ve 117’si erkek (%37,5) olmak üzere toplam 302 katılımcıdan oluşmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Bilgilendirilmiş Onam, Demografik Bilgi Formu, “Duygu Düzenlemede Güçlükler Ölçeği”, “Kendilik Nesnesi İhtiyaçları Envanteri” ve “Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği” kullanılmıştır. Gerçekleştirilen ilişkisel analizlerin sonucunda kendilik nesnesi ihtiyaçları, çocukluk çağı travmaları ve duygu düzenleme güçlüğü arasında anlamlı ilişkiler olduğu bulgulanmıştır. Regresyon analizi sonucunda ise kendilik nesnesi ihtiyaçları ve çocukluk çağı travmalarının duygu düzenleme güçlüğünü pozitif yönde anlamlı olarak açıkladığı saptanmıştır. Bununla birlikte demografik özelliklere göre duygu düzenleme güçlüğünün farklılaşıp farklılaşmadığının incelenmesi amacıyla yapılan analiz sonucunda elde edilen bulgular ışığında duygu düzenleme güçlüğünün; cinsiyete, medeni duruma, yaşa ve psikolojik destek alma durumuna göre farklılaştığı görülmüştür. Cinsiyet açısından incelendiğinde kadın katılımcıların erkek katılımcılara kıyasla daha fazla duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı, medeni duruma göre incelendiğinde bekar olan katılımcıların evli olan katılımcılara kıyasla daha fazla duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı, yaşa göre incelendiğinde 18-24 yaş aralığında olan katılımcıların daha fazla duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı ve son olarak psikiyatrik/psikolojik destek alma durumuna göre incelendiğinde ise psikolojik destek alan katılımcıların psikolojik destek almayan katılımcılara kıyasla daha fazla duygu düzenleme güçlüğü yaşadığı görülmüştür.

In this study, it was aimed to examine selfobject needs and childhood traumas in terms of emotion dysregulation and to examine whether emotion dysregulation differs in terms of demographic information. The sample of the study consisted of voluntary participants between the ages of 18-67 from different segments of the society. The sample consisted of a total of 302 participants, 185 of whom were female (59.3%) and 117 of whom were male (37.5%). Informed Consent, Demographic Information Form, “Difficulties in Emotion Regulation Scale”, “Selfobject Needs Inventory” and “Childhood Traumas Scale” were used as data collection tools. As a result of the correlational analyses, it was found that there were significant relationships between selfobject needs, childhood traumas and difficulties in emotion regulation. As a result of regression analysis, it was found that selfobject needs and childhood traumas significantly predicted emotion dysregulation in a positive direction. In addition, in the light of the findings obtained as a result of the analysis conducted to examine whether emotion dysregulation differs according to demographic characteristics, it was seen that emotion dysregulation differs according to gender, marital status, age and receiving psychological support. When analyzed in terms of gender, it was observed that female participants had more emotion regulation difficulties than male participants, when analyzed according to marital status, it was observed that single participants had more emotion regulation difficulties than married participants, when analyzed according to age, it was observed that participants between the ages of 18-24 had more emotion regulation difficulties, and finally, when analyzed according to the status of receiving psychiatric/psychological support, it was observed that participants who received psychological support had more emotion regulation difficulties than participants who did not receive psychological support.