Boşanmış ve boşanmamış ailede yetişen ergenlerin bağlanma ve karar verme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı boşanmış ve boşanmamış ailelerden gelen ergenlerin bağlanma ve karar verme düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın katılımcılarını 147'si boşanmış ve 150'si boşanmamış aileden gelen lise öğrenimine devam etmekte olan toplam 297 ergen oluşturmaktadır. Verilerin toplanmasında Raja ve arkadaşları (1992) tarafından geliştirilen "Ebeveyn ve Arkadaşlara Bağlanma Envanteri", Mann, Harmoni ve Power (1989) tarafından geliştirilen" Ergenlerde Karar Verme Ölçeği" ve araştırmacı tarafından hazırlanan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Verilerin analizinde SPSS (Statistical Package for Social Sciences) Windows 20,0 programı kullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde tanımlayıcı istatistiksel yöntemler olarak; sayı, yüzde, ortalama, standart sapma kullanılmıştır. Değişkenler arasında farklılığı ortaya koyabilmek için ikili karşılaştırmalarda dağılım normal olduğundan t testi, ikiden fazla değişken gruplarının karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Farklılığın kayda değer bulunduğu durumlarda Scheffe (Çoklu Karşılaştırma) testi uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; boşanmış ailede yetişen ergenlerin bağlanma ve karar verme düzeyleri arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmazken, boşanmamış aileden gelen ergenlerin babaya bağlanma düzeyleri arttıkça genel karar verme düzeyleri azalmaktadır. Boşanmış ailelerden gelen ergenlerin bağlanma düzeyleri; anne baba eğitim durumu ve aile tutumlarına göre farklılaşmaktadır. Boşanmış ailelerden gelen ergenlerin karar verme düzeyleri, ergenlerin cinsiyeti ve ebeveynlerinin boşanma sonrası ergene karşı olan tutumlarına göre farklılaşmaktadır. Boşanmamış ailelerden gelen ergenlerin ebeveyn güven ve iletişim düzeyleri boşanmış ailelerden gelen ergenlere göre daha yüksektir. Boşanmamış ailelerden gelen ergenlerin karar vermede özsaygı, ihtiyatlı seçicilik düzeyleri daha yüksektir. Boşanmış ailelerden gelen ergenlerin boşanmamış ailelerden gelen ergenlere göre karar vermede umursamazlık ve panik düzeyleri boşanmamış ailelerden gelen ergenlere göre daha yüksektir.

The aim of this study was to investigate the relationship between attachment and decision-making levels of adolescents from divorced and non-divorced families. The participants of the study consisted of 297 adolescents; 147 of whose parents were divorced and 150 of whose were not divorced. The data was collected using the methods "Attachment to Parent and Friends Inventory", prepared by the Raja and associates (1992), "Adolescent Decision Making Scale", developed by Mann, Harmoni ve Power (1989) and the "Personal Information Form" prepared by the researcher. SPSS program for Windows 20.0 was used to analyze the data. In the evaluation of the data; number, percentage, mean and standard deviation were used as descriptive statistical methods. In order to reveal the differences between the variables T-test was used as the distribution was normal in binary comparisons and one-way analysis of variance (ANOVA) was used to compare more than two variable groups. In the cases which the differences were significant, Scheffe (Multiple Comparison) test was applied. According to the results of the study, no significant connection was found as statistical perspective between the levels of attachment and decision making of the adolescents from divorced parents. On the other hand, as the adolescents' (from nondivorced parents) levels of attachment to the father increase, their levels of general decision making decrease. The attachment levels of adolescents from divorced parents differ according to the education level of parents and the general manner of the family.Decision making levels of adolescents from divorced parents differ according to the gender of the adolescents and their parents' attitude towards them after divorce.The adolescents from non-divorced parents have higher levels of parental trust and communication than the adolescents from divorced parents. The adolescents from non-divorced family have higher levels of self-respect and watchfulness in decision-making than the adolescents from the divorced parents. The adolescents from divorced family have higher levels of indifference and panic in decision-making than the adolescents from non-divorced parents.