Tefekkür etme eğilimi ile akademik başarı arasındaki ilişki

Abstract

Bu araştırmanın amacı üniversite öğrencilerinin tefekkür etme eğilimi ile akademik başarısı arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmada nicel bir yöntem olan ilişkisel tarama yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini bir vakıf üniversitesinde öğrenim gören 10615 üniversite öğrencisi oluşturmaktadır. Bütün öğrencilere ulaşmanın zorluğu göz önünde bulundurularak araştırma örneklemi, gerekli hesaplamalar sonucu 371 olarak belirlenmiştir. Araştırmaya 383 üniversite öğrencisi katılım göstermiştir. Verilerin toplanmasında "Tefekkür Etme Eğilimi Ölçeği" ve araştırmacı tarafından oluşturulan "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. üniversite öğrencilerinin tefekkür etme eğilimi ve akademik başarı düzeyini tespit etmek için frekans analizi; üniversite öğrencilerinin tefekkür etme eğilimi ve akademik başarı düzeyinin cinsiyete göre karşılaştırılması için T testi; bursluluk durumu ve sınıf düzeyine göre karşılaştırılması için ANOVA analizi; fakülteye göre karşılaştırılması için Kruskal-Wallis H testi, üniversite öğrencilerinin tefekkür etme eğilimi ile akademik başarı düzeyi arasındaki ilişkiyi saptamak amacıyla Pearson korelasyon analizi; üniversite öğrencilerinin akademik başarısının tefekkür etme eğilimi üzerindeki etkisini saptamak amacıyla basit regresyon analizi gerçekleştirilmiştir. Yapılan analizler sonucunda tefekkür etme eğilimleri ile akademik başarı arasında istatistiksel açıdan anlamlı bir ilişki bulunmamıştır. Araştırma bulgularından hareketle tartışma yapılmış, araştırmacılara ve uygulayıcılara yönelik önerilerde bulunulmuştur.

The aim of this study is to examine the relationship between university students' tendency to contemplate and their academic achievement. Relational survey method, which is a quantitative method, was used in the study. The population of the research consists of 10615 university students studying at a foundation university. Considering the difficulty of reaching all students, the research sample was determined as 371 as a result of necessary calculations. 383 university students participated in the study. "Contemplation Tendency Scale" and "Personal Information Form" created by the researcher were used to collect the data. Frequency analysis was performed to determine the tendency to contemplate and academic achievement level of university students; T-test to compare the tendency to contemplate and academic achievement level of university students according to gender; ANOVA analysis to compare according to scholarship status and class level; Kruskal-Wallis H test to compare according to faculty; Pearson correlation analysis to determine the relationship between university students' tendency to contemplate and academic achievement level; simple regression analysis to determine the effect of university students' academic achievement on the tendency to contemplate. As a result of the analysis, no statistically significant relationship was found between contemplative tendencies and academic achievement. Based on the research findings, a discussion was made and suggestions were made for researchers and practitioners.