Üniversite öğrencilerinde güvenli bağlanma ve mental iyi oluş: Utangaçlığın aracılık rolü

Abstract

Bu çalışmanın temel amacı "Üniversite Öğrencilerinde Güvenli Bağlanma ve Mental İyi Oluş: Utangaçlığın Aracılık Rolü" nün incelenmesidir. Araştırmanın evrenini, Türkiye'de bulunan üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Çalışmaya toplam 378 üniversite öğrencisi katılmış olup bunların 211'i (%55.8) kadın, 167'si (%44.2) erkektir. Üniversite Öğrencilerine "Mental İyi Oluş Ölçeği", "Üç Boyutlu Bağlanma Stilleri Ölçeği" ve "Utangaçlık Ölçeği" uygulanmıştır ve anket sonuçları SPSS programında analiz edilmiştir. Çalışma bulgularına göre Mental İyi Oluş, Güvenli Bağlanma ve Utangaçlık olarak birinci modeli incelediğimizde güvenli bağlanma, bağımlı değişkenimiz olan mental iyi oluşu değişimin %34'ünü açıklamaktadır. İkinci modelde aracı değişken utangaçlık ölçeği katılmış ve warwick edinburgh mental iyi oluş ölçeğindeki puanındaki değişimin %3'ini açıkladığı görülmüştür. Güvenli bağlanma ve utangaçlığın, mental iyi oluştaki değişimin %37'sini açıkladıkları tespit edilmiştir. Elde edilen sonuçlara göre güvenli bağlanan bireylerin mental iyi oluş düzeylerinin daha iyi olduğu sonucuna varılmıştır. Utangaçlık ile Mental İyi Oluş ve güvenli bağlanma arasında zayıf düzey ve negatif ilişki vardır.

The main purpose of this study is to examine the "Secure Attachment And MentalWell-Beıng In Unıversıty Students: The Medıatıng Role Of Shyness ". The universe of the research consists of university students in Turkey. A total of 378 university students participated in the study, of which 211 (55.8%) were female and 167 (44.2%) were male. "Mental Well-Being Scale", "Three-Dimensional Attachment Styles Scale" and "Shyness Scale" were applied to university students and the survey results were analyzed in the SPSS program. According to the study findings, when we examine the first model as Mental Well-Being, Secure Attachment and Shyness, secure attachment explains 34% of the change in our dependent variable, mental well-being. In the second model, the mediator variable shyness scale was added and it was seen that it explained 3% of the change in the e warwick Edinburgh mental well-being scale. It was determined that secure attachment and shyness explained 37% of the change in mental well-being. According to the results obtained, it was concluded that the mental well-being levels of securely attached individuals were better. There is a weak and negative relationship between shyness, Mental Well-Being and secure attachment.