Varlıkla buluşan dil: şiir

Abstract

Şiir edebî sanatlar içinde en önemli bir dildir.Şiir dili varoluşumuz ve hayata ilişkin çok önemli ve anlamlıbilgiler verir. Biz şiir yoluyla hem kendimizi hem de dünyayı daha derinden kavrarız. Bu özellikleriyle dil hem kullanımı hem de atıflarıyla din dilini andırır. Bunanla birlikte, davranışçılık, mantıkçı pozitivizm ve enstrümentalizm gibi materyalistikpozitivistik akımlar şiir dilinin tıpkı din ve ahlak dili gibi gerçekçi olmayan bir dil olduğunu iddia etmektedir. Bu konuda onların dayanakları mantıkî doğrulama ve bilimsel açıklama ilkeleri olmuştur. Bu yaklaşımın Türk sanat ve edebiyat adamları üzerinde de derin etkisi olmuştur. Bu yazı bu tutumun aşırı indirgemeci bir yaklaşım olduğu iddiasını merkeze almaktadır. Şiir dilinin bizim ayrımlaşmamış tecrübemizi ifade eden bir dil olduğu dile getirilmektedir. Bu bağlamda bu dilin bilim dili, felsefi dil ve mantık dili ile bir karşılaştırılması da yapılmaktadır. Sonuç olarak şiir dilinin tıpkı din dili gibi hakikate atıfta bulunanve bilgi verici bir dil olduğu savunulmaktadır

Poetry,as an artistic work, is an important language in literary. It gives very important and meaningful information concerning our existence and the life. We comprehend both the world and ourselves more deeply through poetry. This language, with these peculiarities of it, both in its use and attributions resembles religious language. However, some materialistic positivist movements like behaviorism, logical positivism an instrumentalism in general assert that the poetical language just like religious and ethical languages is a nonrealistic expression.Their criteria are the principle of logical verification and scientific explanation.This approach has been very effectual also on Turkish art and literary men. This paper focuses on the claim that these approaches to poetical language are very reductionist. And it is maintained that the poetical language is an expression of our undifferentiated experience. By the way, some comparisons are made between poetical, philosophical, scientific and logical languages. Consequently, it is maintained that the poetical language like religious language is an informative and illuminating language