Çocuğun oyun hakkı ve oyun hakkına erişememe sebepleri

Abstract

Erken çocukluk dönemi çocukların geleceğini önemli ölçüde belirleyen kritik dönemdir. Bu dönemde gerçekleştirilen deneyimler, yaşamın tüm alanlarında çocukların başarısını ya da başarısızlığını etkiler. Erken çocuklukta çocuğa deneyim yaşatan en önemli eylem oyundur. Çocuklar oyun oynamak suretiyle hareket eder, deneyimler, düşünce alıştırmaları yapar ve çeşitli duygular yaşar. Ayrıca oyun tüm gelişim alanlarına katkı sağlayarak ve çok sayıda beceri edinilmesine zemin hazırlayarak çocuğun öğrenmesi ve gelişimi konusunda sağlar. Oyun yoluyla gerçekleştirilen öğrenmelerin daha etkin ve kalıcı olduğu birçok çalışma ile desteklenmiştir. Bu bağlamda oyunun çocuğun bir hakkı olduğu gerçeğinden söz edilebilir. 20 Kasım 1959 tarihinde Birleşmiş Milletler Genel Kurulu’nda kabul edilen Çocuk Hakları Bildirgesi’nde çocukların oyun oynama hakkı güvence altına alınmıştır. Oyun oynamak yasal olarak güvence altına alınmış ve bir hak olarak çocuklara tanınmış olsa da çeşitli araştırmalar çocukların zaman zaman oyun ve oynama hakkına yeterince erişemedikleri sonucunu ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı çocukların oyun oynama hakkına ve oyun oynama haklarını kullanmalarını engelleyen sebeplere dikkat çekerek, çocukların oyun hakkına erişebilirliğini arttırmak için öneriler sunmaktır. Bu amaç doğrultusunda ulusal ve uluslararası düzeyde, konu ile ilgili mevcut literatür taranarak, çocukların oyun oynama haklarını kullanabilme durumları ile oyundan engellenme sebepleri hakkındaki bulgular ortaya konmuştur. Araştırmanın sonunda çocukların oyun hakkına erişememe sebepleri detaylı olarak ele alınarak çeşitli çözüm önerileri getirilmiştir.Early childhood is a critical period that significantly determines the future of children. Experiences during this period affect the success or failure of children in all areas of life. Early childhood is the most important action game that gives the child experience. Children move through play, practice experiences, practice thought, and experience various emotions. In addition, the game contributes to all developmental areas and provides the basis for acquiring a large number of skills in the child’s learning and development. It has been supported by many studies in which learning through play is more effective and permanent. In this context, it can be mentioned that the game has a right of the child. The Declaration of the Rights of the Child adopted at the United Nations General Assembly on 20 November 1959 guarantees the right of children to play. Although playing is legally guaranteed and granted to children as a right, several studies suggest that children sometimes do not have sufficient access to play and play. The aim of this study is to draw attention to children’s right to play and the reasons that prevent them from exercising their right to play, and to make recommendations to increase the accessibility of children to play. In line with this aim, at the national and international level, the literature on the subject has been searched and the findings about the use of children’s right to play and the reasons for the prevention of play have been revealed. At the end of the study, the reasons for not being able to access children’s rights were discussed in detail and various solutions were proposed.