Ergenlerin Olumsuz Otomatik Düşünceleri ile Sosyal Kaygı Düzeyleri Arasındaki İlişki

Abstract

Bu araştırmanın amacı ergenlerin olumsuz otomatik düşünceleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırmanın verileri 15 ile 20 yaş aralığında 209'u kadın, 108'i erkek olmak üzere 317 kişiden elde edilmiştir. Araştırmada Olumsuz Otomatik Düşünceler Ölçeği ile Ergenler İçin Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada alınan puanların normallik testi sonucunda; Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), t Testi, Korelasyon, bağımlı değişken ve bağımsız değişken arasındaki etkinin yordanması için de regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında ergenlerin olumsuz otomatik düşünceleri ile sosyal kaygı düzeyleri arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunulmuştur. Olumsuz otomatik düşünceler alt ölçeklerinin sosyal kaygıyı yordama gücüne bakıldığında yalnızlık ve izolasyon alt boyutunun pozitif yönde anlamlı bir yordama gücü olduğu gözlemlenmiş ve sosyal kaygı varyansının %18'ni açıkladığı sonuçlarına ulaşılmıştır. Bu bilgiler etkisinde elde edilen bulgular sonuç kısmında tartışılarak açıklanmış ve önerilerde bulunulmuşturThe purpose of this study is to examine the relationship between adolescents' negative automatic thoughts and social anxiety levels. The data of the research from 317 people, 209 women and 108 men, between the ages of 15 and 20. The Negative Automatic Thoughts Scale and the Social Anxiety Scale for Adolescents were used in the study. As a result of the normality test of the scores obtained in the research; One-Way Analysis of Variance (ANOVA), t Test, Correlation, regression analysis were also used to predict the effect between the dependent variable and the independent variable. Considering the results of the research, a positive and significant relationship was found between adolescents' negative automatic thoughts and social anxiety levels. When the predictive power of the negative automatic thoughts subscales on social anxiety was examined, it was observed that the loneliness and isolation subscale had a significant positive predictive power and it was concluded that it explained 18% of the variance of social anxiety. The findings obtained under the influence of this information were discussed and explained in the conclusion section and suggestions were made.