Maarif Modeli 2024 Okul Öncesi Eğitim Programının Analizi

Abstract

Önceki çoğu programın aksine, Milli Eğitim Bakanlığı (MEB) öz kaynaklarıyla geliştirilen Maarif Modeli 2024 Okul Öncesi Eğitim Programı, eğitim politikalarında sıklıkla görülen «politika ödünç alma» (policy borrowing) eğiliminden uzaklaşarak, yerel ve kültürel bağlama duyarlı (context-sensitive) bir program geliştirme iradesini ortaya koymaktadır (Steiner-Khamsi ve Waldow, 2012). Programın felsefi zemininde, çocukların gelişimini beceri temelli bir yaklaşımla destekleme hedefi, küresel ölçekte kabul gören 21. Yüzyıl Yeterlilikleri çerçeveleriyle paralellik göstermektedir (OECD, 2018). Bununla birlikte, “zengin çevre olanakları”na yapılan vurgu, çocuğun gelişimini onu çevreleyen anlık ve sosyal bağlamların bir ürünü olarak gören Bronfenbrenner’ın (1979) Ekolojik Sistemler Kuramı ile de örtüşmektedir. Genel çerçevede programın, bilginin pasif bir şekilde aktarılmadığı, aksine çocuk tarafından aktif olarak yapılandırıldığı yapılandırmacı paradigmayı benimsediği görülmektedir. Bu paradigma, programın ‘çocuk merkezli’ doğasında (Dewey, 1986), ‘oyun temelli’ öğrenme süreçlerinde (Vygotsky, 1978) ve ‘bireysel özelliklere göre farklılaştırılabilir’ olma ilkesinde somutlaşmaktadır.