Kur'an Kurslarında Hâfızlık Yapan Bireylerin Öznel İyi Oluşları ve Maneviyatları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Bu araştırmanın temel amacı, Kur'an kurslarında hafızlık yapan bireylerin öznel iyi oluşları ve maneviyatları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma, nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeline göre gerçekleştirilmiştir. Araştırma evrenini İstanbul İl Müftülüğüne bağlı kız ve erkek Kur'an Kursları oluşturmakta; örneklemini ise uygun örneklem yoluyla seçilmiş 180 erkek ve 206 kızdan oluşan 16, 17 ve 18 yaşındaki 386 hafızlık öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler, Kişisel Bilgi Formu, Öznel İyi Oluş Ölçeği ve Maneviyat Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Araştırmada bireylerin öznel iyi oluş ve maneviyatları arasındaki ilişkiyi incelemek için IBM SPSS 27 programından yararlanılmıştır. Veriler Pearson korelasyon testi, doğrusal regresyon, t-test ve ANOVA gibi testler aracılığıyla analiz edilmiştir. Araştırma sonuçlarına göre Ergen Öznel İyi Oluş Ölçeğinin, Maneviyat Ölçeği ile orta düzeyde pozitif bir ilişki gösterdiği (r=.45, p<.001); Maneviyat ölçeği ve Ergen Özel İyi Oluş Ölçeği puanlarında, hafızlığı isteyerek yapan ve tavsiye eden grubun, istemeyerek yapan ve tavsiye etmeyen gruba göre anlamlı derecede yüksek puan aldığı (t(384)=7.36, p < .001); maneviyat düzeyinin öznel iyi oluş üzerinde pozitif yönde anlamlı derecede yordayıcı bir etkisinin olduğu bulgulanmıştır (F(7, 378)=18.40, p < .001). Araştırma bulguları, maneviyat düzeyinin ergenlerin öznel iyi oluşlarını anlamlı ve pozitif yönde etkilediğini ve hafızlığı isteyerek yapan bireylerin, istemeyerek yapanlara göre daha yüksek maneviyat ve öznel iyi oluş düzeyine sahip olduğunu göstermektedir.

The primary aim of this study is to examine the relationship between subjective well-being and spirituality among individuals enrolled in Qur'an memorization programs. Employing a correlational survey design within the framework of quantitative research methods, the study was conducted with a sample of 386 students (180 male, 206 female), aged 16 to 18, selected through convenience sampling from Qur'an courses affiliated with the Istanbul Provincial Mufti's Office. Data were collected using a Personal Information Form, the Adolescent Subjective Well-Being Scale, and the Spirituality Scale. Statistical analyses—including Pearson correlation, linear regression, t-test, and ANOVA—were performed using IBM SPSS 27. The findings revealed a moderate positive correlation between subjective well-being and spirituality (r = .45, p < .001). Participants who willingly engaged in Qur'an memorization and would recommend it to others scored significantly higher on both the spirituality and subjective well-being scales compared to those who participated unwillingly and would not recommend it (t(384) = 7.36, p < .001). Additionally, spirituality was found to be a significant positive predictor of subjective well-being (F(7, 378) = 18.40, p < .001). Overall, the results suggest that spirituality plays a meaningful and positive role in enhancing adolescents' subjective well-being, and that willingly engaging in Qur'an memorization is associated with higher levels of both spirituality and well-being.