Evli bireylerin yaşam doyumu ve kişilerarası bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişki

Abstract

Bu araştırmanın amacı evli bireylerin yaşam doyumu ve kişilerarası bilinçli farkındalık düzeyleri arasındaki ilişkiyi incelemektir. Bununla birlikte yaşam doyumunun cinsiyet, yaş, evlenme yaşı, evlilik süresi, eğitim düzeyi, çocuk sayısı, çalışma durumu gibi çeşitli demografik özellikler açısından incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmaya İstanbul ilinde yaşayan en az 1 senedir evli olan 290'ı (%79,9) kadın, 73'ü (%20,1) erkek olmak üzere toplam 363 birey katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak Yaşam Doyum Ölçeği, Evlilikte Bilinçli Farkındalık Ölçeği (EBFÖ) ve Kişisel Bilgi Formu kullanılmıştır. Araştırmada nicel araştırma modellerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Verilerin analizinde Pearson Momentler Çarpımı Korelasyon Katsayısı, Basit Doğrusal Regresyon Analizi, Bağımsız Gruplar t-Testi ve Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre, Araştırma bulgularına göre, yaşam doyumu ile kişilerarası bilinçli farkındalık arasında pozitif yönde ve orta düzeyde anlamlı ilişki bulunmuştur (r=.53; p<.01). Bununla beraber, yaşam doyumu alt boyutlarından olan genel yaşam doyumu, sosyal çevre doyumu, benlik doyumu ve ilişki doyumu ile kişilerarası bilinçli farkındalık arasında da pozitif yönde ve orta düzeyde; iş doyumu ile kişilerarası bilinçli farkındalık arasında ise pozitif yönde ve düşük düzeyde anlamlı bir ilişki saptanmıştır. Yapılan basit doğrusal regresyon analizi sonucunda, kişilerarası bilinçli farkındalığın yaşam doyumunu anlamlı olarak yordadığı bulunmuştur (R=.538; R²=.290; F=146.567; p<.001). İlgili bağımsız değişken, yaşam doyumu toplam varyansının %29'unu açıklamaktadır. Kişilerarası bilinçli farkındalığın yaşam doyumu ölçeğinin tüm alt boyutları için de anlamlı birer yordayıcı olduğu görülmüştür (p<.001).

The aim of this research is to examine the relationship between life satisfaction and interpersonal mindfulness levels of married individuals. In addition, it is aimed to examine life satisfaction in terms of various demographic characteristics such as gender, age, age of marriage, duration of marriage, education level, number of children, working status. A total of 363 individuals living in Istanbul, 290 (79.9%) female and 73 (20.1%) male, who have been married for at least 1 year, participated in the study. In the study, Life Satisfaction Scale, Mindfulness Scale in Marriage (EBFÖ) and Personal Information Form were used as data collection tools. In the study, relational screening model was used from quantitative research models. Pearson Moments Multiplication Correlation Coefficient, Simple Linear Regression Analysis, Independent Groups t-Test and One-Way Analysis of Variance (ANOVA) were used in the analysis of the data. According to the research findings, according to the research findings, a positive and moderately significant relationship was found between life satisfaction and interpersonal mindfulness. (r=.53; p<.01). However, general life satisfaction, social environment satisfaction, self-satisfaction and relationship satisfaction, which are among the sub-dimensions of life satisfaction, and interpersonal mindfulness, are also positive and moderate; A positive and low-level significant relationship was found between job satisfaction and interpersonal mindfulness. As a result of simple linear regression analysis, it was found that interpersonal mindfulness significantly predicted life satisfaction (R=.538; R²=.290; F=146.567; p<.001). The relevant independent variable explains 29% of the total variance of life satisfaction. Interpersonal mindfulness has also been shown to be a significant predictor for all sub-dimensions of the life satisfaction scale (p<.001).