Mogadişu’da İtalyan Sömürge Dönemi Mimarisi ve Etkileri: Mimari ve Toplumsal Hafıza

Abstract

Mogadişu'nun İtalyan sömürge dönemi sırasında uğradığı mimari değişikliklerin, şehrin kentsel yapısına ve kolektif hafızasına olan etkilerini incelemektedir. İtalyan sömürge yönetimi altında Mogadişu, neoklasik yapılar, büyük kamu binaları ve düzenli kentsel alanlarla modernleşmiş ve bu süreç, şehrin mekânsal organizasyonunu köklü bir şekilde dönüştürmüştür. Araştırma, mimari eserlerin sadece fiziksel varlıklar olmadığını, aynı zamanda fetih, direniş ve adaptasyon gibi toplumsal dinamikleri somutlaştıran kolektif hafızanın saklayıcıları olduğunu vurgulamaktadır. Bu bağlamda, Mogadişu'nun sömürge mirasının kentsel imgeler ve toplumsal anılar üzerindeki etkilerini belgelemek için arşiv araştırması, mimari analiz ve etnografik çalışmalar bir arada kullanılmıştır. Bu yöntemler, şehrin mekânsal ve sosyal tarihini yeniden yapılandırırken, yerel halkın anı ve hikayelerini de dahil ederek daha kapsamlı bir bakış açısı sunmaktadır. Çalışma, nitel araştırma teknikleri kullanarak elde edilen bulguları, tema kodlaması ve anlatı analizi ile derinlemesine incelerken, Mogadişu'da mimari, hafıza ve kentsel kimlik arasındaki ilişkiyi aydınlatmaktadır. Sonuç olarak, bu araştırma, Mogadişu'nun sömürge dönem mimarisi üzerine yapılan bilimsel çalışmalara önemli katkılarda bulunurken, kentsel planlama, miras koruma ve kültür politikaları açısından da pratik sonuçlar sunmaktadır. Mimarlık mirasının korunması ve yerel toplulukların katılımı teşvik edilerek, şehrin kültürel kimliğinin güçlendirilmesi amaçlanmaktadır.The architectural transformations that occurred during the Italian colonial period in Mogadishu, focusing on their impacts on the city's urban structure and collective memory is important to take notice. Under Italian colonial rule, Mogadishu was modernized through the introduction of neoclassical structures, significant public buildings, and organized urban spaces, radically altering the city's spatial organization. The research emphasizes that architectural works are not merely physical entities; they also serve as vessels of collective memory, embodying social dynamics such as conquest, resistance, and adaptation. In this context, the research employs a combination of archival research, architectural analysis, and ethnographic studies to document the effects of Mogadishu's colonial heritage on urban images and social memories. These methods reconstruct the city's spatial and social history while integrating local narratives and stories, offering a comprehensive perspective. The study conducts an in-depth analysis of the findings using qualitative research techniques such as thematic coding and narrative analysis, illuminating the intricate relationship between architecture, memory, and urban identity in Mogadishu. In conclusion, this studies on Mogadishu's colonial period architecture, while also providing practical outcomes for urban planning, heritage conservation, and cultural policies.