Evli Bireylerin İletişim Becerileri, Evlilik Uyumu ve Yaşam Doyumlarının İncelenmesi

Abstract

Çalışmanın amacı evli bireylerin iletişim becerileri, evlilik uyum ve yaşam doyumları arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Bu çalışmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama kullanılmıştır. Çalışma gurubu ise Bağcılar ve Bakırköy semtlerinde ikamet eden evli bireyler den oluşturmaktadır. Bu ilçelerin büyüklüğü ve ulaşımın zorluğu sebebiyle araştırma grubu 410 evli bireyle sınırlandırılmıştır. Verilerin toplanmasında “Yenilenmiş Çift Uyum Ölçeği” “Yaşam Doyumu Ölçeği” “Etkili İletişim Becerileri Ölçeği” kullanılmıştır. Veriler SPSS de analiz edilmiş. İlk olarak demografik veriler analiz edilmiş, yapı geçerliliği için açımlayıcı faktör analizi yapılmış. Sonrasında normallik testi ikili değerlendirmelerde dağılım normal olduğundan t testi, ikiden çok değişken gruplarının incelenmesinde tek yönlü varyans analizi (ANOVA) uygulanmıştır. Değişkenler arası ilişki gücüne bakmak için Pearson Korelasyon Analizi, değişkenlerin birbirine bağımlılığına bakmak için Regresyon Analizi uygulanmıştır. Araştırmanın sonucunda katılımcıların İletişim Becerileri Çift Uyumlarının ortalamadan yüksek düzeyde, Yaşam Doyumlarının orta düzeyde olduğu belirlenmiştir. Katılımcıların iletişim becerilerinin, cinsiyete, yaşa, eğitim düzeyine, çalışma durumuna, gelir düzeyine, evlenme yaşına, evlenme şekline, evlenme süresine, çocuk sayısına, oturduğu semt açısından incelendiğinde anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Katılımcıların evlilik uyumu; yaşa, çalışma durumuna, gelir düzeyine, evlenme yaşına, evlenme şekline, evlenme süresine, çocuk sayısına, oturduğu semt açısından incelendiğinde aralarında anlamlı farkın olduğu, eşlerinin eğitim durumlarının ise çift uyumu üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığı bulunmuştur. Katılımcıların yaşam doyumu; yaşa, eğitim düzeyine, çalışma durumuna, gelir düzeyine, evlenme şekline, evlenme süresine, çocuk sayısına göre istatiksel açıdan anlamlı farklılık bulunmuş, cinsiyete, evlenme yaşına, oturduğu semt açısından anlamlı farklılık bulunamamıştır. Çift Uyumu ile İletişim Becerileri arasında ise negatif yönlü ve istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Yaşam Doyumu ile İletişim Becerileri anlamlı bir ilişki bulunamamıştır. Yaşam doyumu çift uyumunu pozitif ve anlamlı olarak, iletişim becerisi ise negatif ve anlamlı şekilde yordamaktadır. Elde edilen veriler alan bilgisi ve başka araştırmalara göre tartışılmış ve bazı öneriler getirilmiştir.The aim of the study is to examine the relationship between communication skills, marital harmony and life satisfaction of married individuals. In this study, relational scanning, one of the quantitative research methods, was used. The study group consists of married individuals residing in Bağcılar and Bakırköy districts. Due to the size of these districts and the difficulty of transportation, the research group was limited to 410 married individuals. "Revised Dyadic Adjustment Scale", "Life Satisfaction Scale" and "Effective Communication Skills Scale" were used to collect data. The data were analyzed in SPSS. First, demographic data was analyzed, and exploratory factor analysis was performed for construct validity. Afterwards, the normality test was used to test the t test since the distribution was normal in binary evaluations, and one-way analysis of variance (ANOVA) was applied to examine more than two variable groups. Pearson Correlation Analysis was applied to look at the strength of the relationship between variables, and Regression Analysis was applied to look at the interdependence of variables.As a result of the research, it was determined that the participants' Communication Skills Dyadic Adjustment was at a higher than average level and their Life Satisfaction was at a medium level. A significant difference was found when the communication skills of the participants were examined in terms of gender, age, education level, employment status, income level, age at marriage, type of marriage, duration of marriage, number of children, and the neighborhood they live in. Marital adjustment of the participants; When the results were examined in terms of age, employment status, income level, age at marriage, type of marriage, duration of marriage, number of children, and neighborhood of residence, it was found that there was a significant difference between them, and that the educational status of their spouses did not have a significant effect on dyadic harmony. Life satisfaction of the participants; A statistically significant difference was found according to age, education level, employment status, income level, type of marriage, duration of marriage, number of children, but no significant difference was found in terms of gender, age at marriage, and the district of residence. It was determined that there was a negative and statistically significant relationship between Dyadic Adjustment and Communication Skills. No significant relationship was found between Life Satisfaction and Communication Skills. Life satisfaction predicts dyadic adjustment positively and significantly, while communication skills predicts negatively and significantly. The data obtained were discussed according to field knowledge and other research and some suggestions were made.