Tutor Öğrenme Modeli ile Ortaokul Düzeyinde Türkçe Konuşma Becerisinin Geliştirilmesi

Abstract

Türkçe konuşma derslerinde öğrenciler çeşitli sorunlarla karşılaşmaktadır. İki dillilik, sosyoekonomik dezavantaj, sınıf içi motivasyon düşüklüğü bu sorunlar arasında sayılabilir. Bu araştırmada da ortaokul öğrencilerinin Türkçe derslerinde karşılaştıkları sorunları en aza indirerek konuşma becerilerini geliştirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda araştırmada alan yazınında yaygın olarak kullanılan tutor öğrenme modeline başvurulmuştur. Araştırmanın çalışma grubu için İstanbul ili Küçükçekmece ilçesinin bir devlet okulunda 7 ve 8. sınıf öğrencilerden oluşan bir tutor öğrenme sınıfı oluşturulmuştur. Tutor öğrenme sınıfında öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeyleri belirlenmiş ve 5 hafta boyunca tutor öğrenme modeli uygulanarak konuşma becerileri geliştirilmeye çalışılmıştır. Araştırma, nitel araştırma yöntemlerinden durum çalışması yöntemiyle yürütülmüştür. Bu araştırmanın durum çalışması yöntemindeki durumu ise sosyoekonomik olrak dezavantajlı ve iki dilli ortaokul öğrencileri oluşturmaktadır. Araştırmanın sonucunda ise tutor öğrenme modelinin Türkçe eğitimine ve konuşma becerisine katkısı ortaya koyulmuştur. Öğrencilerin iş birlikli öğrenmeye açık hâle gelmeleri, motivasyonlarının artması ve sosyal etkileşim becerilerinin gelişmesi söz konusu modelin katkılarındandır. Ayrıca ilgili araştırmalardan yola çıkılarak tutor öğrenmenin Türkçe derslerinin yanı sıra tüm eğitim alanlarında ve kademelerinde de uygulanabileceği belirlenmiştir.

Students encounter various challenges in Turkish speaking lessons, including bilingualism, socioeconomic disadvantage, and low classroom motivation. This study aimed to improve the speaking skills of middle school students by minimizing the challenges they face in Turkish lessons. In line with this objective, the study employed the peer tutoring model, which is widely used in the literature. For the study group, a peer tutoring class consisting of 7th and 8th grade students was established at a public school in the Küçükçekmece district of Istanbul. In the peer tutoring class, students' readiness levels were determined, and speaking skills were developed through the implementation of the peer tutoring model over a five-week period. The research was conducted using the case study method, a qualitative research approach. The case in this case study research comprises socioeconomically disadvantaged and bilingual middle school students. The findings of the study revealed the contribution of the peer tutoring model to Turkish language education and speaking skills development. Students' increased receptiveness to collaborative learning, enhanced motivation, and improved social interaction skills are among the contributions of this model. Furthermore, based on related research, it was determined that peer tutoring can be implemented not only in Turkish lessons but also across all educational fields and levels.