Sosyal hizmet merkezlerinde görev yapan sosyal çalışma görevlilerinin iş ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi: İstanbul il örneği

Abstract

Sosyal çalışma görevlilerinin yoğun stres içeren görevleri, stresin mesleki ve kişisel yaşantılarında olumsuzluklara sebebiyet vermesi ve bireylerin hayata dair olumsuz algılar oluşturarak iş ve yaşam doyumlarında düşüşler olması bu araştırmanın temel problemini oluşturmaktadır. Bu araştırma İstanbul Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne bağlı sosyal hizmet merkezlerinde çalışan sosyal çalışma görevlilerinin sosyodemografik özelliklerine göre iş doyumu ile yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla verilerin toplanmasında araştırmacı tarafından hazırlanan (cinsiyet, yaş, medeni durum, çocuk sahibi olup olmama, mesleki kıdem, unvan, akademik düzey, bireysel ve hane halkı gelir düzeyi)'ni kapsayan sosyodemografik form, Minnesota iş doyum ölçeği ve yaşam doyum ölçeklerini içeren anket formu kullanılmış olup formlar katılımcılara elektronik ortamda iletilmiştir. Araştırma evreninin toplam sayısı 350 sosyal çalışma görevlisinden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemini ise gönüllü olarak katılım sağlayan 186 sosyal çalışma görevlisi oluşturmaktadır. Elde edilen veriler SPSS 23.00 programı aracılığıyla frekans dağılımı, T-Testi, Anova, Kruskal Wallis ve Pearson Korelasyon teknikleri kullanılarak analiz edilmiştir. Elde edilen verilere göre; araştırmaya katılan sosyal çalışma görevlilerinin yaşam doyumu ile Minnesota iş doyum ölçeği ve (içsel ve dışsal) alt boyutları arasında istatistiksel olarak orta düzeyde ve pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu tespit edilmiştir. Demografik değişkenlere göre ise; cinsiyet, unvan, akademik düzey ve çocuk sahibi olma faktörlerine göre yaşam doyum düzeyleri anlamlı olarak farklılaşırken, iş doyum düzeyinde yaş grubu faktörünün anlamlı olarak farklılaştığı görülmüştür. Sosyal çalışma görevlilerinin sosyodemografik özelliklerine göre genel olarak iş ve yaşam doyum düzeylerinin nötr puan aralığında olduğu ve iş ve yaşam doyumunun yüksek olmadığı tespit edilmiştir.The main problem of this research is that social work staffs have intensely stressful duties, stress causes negativity in their professional and personal lives, reduces job and life satisfaction of individuals by creating negative perceptions of life. This research was conducted to examine the relationship between job satisfaction and life satisfaction according to socio-demographic characteristics of social work staffs working in social service centers of Istanbul Provincial Directorate of Family and Social Services. For this purpose, the Sociodemographic Form prepared by the researcher (gender, age, marital status, having children, professional seniority, title, academic level, individual and household income level) prepared by the researcher, Minnesota Job Satisfaction Scale and Life Satisfaction Scales were. The forms were sent to the participants electronically. The total number of the research population consists of 350 social work staffs. The research sample consisted of 186 social work staffs who voluntarily participated. The obtained data were analyzed by using the frequency distribution, T-Test, Anova, Kruskal Wallis and Pearson Correlation techniques by means of the SPSS 23.00 program. According to the data obtained; The relationship between life satisfaction of the social work staffs participating in the research and the Minnesota Job Satisfaction Scale and its (internal and external) subdimensions is statistically moderate and positive. According to demographic variables; While life satisfaction levels differed significantly according to gender, title, academic level and having children, it was observed that age group factor differed significantly in job satisfaction level. According to the sociodemographic characteristics of the professionals, it was determined that the levels of work and life satisfaction were in the neutral score range and that the job and life satisfaction was not high.