Yoğun Bakım Çalışanlarının Tükenmişlik ve Gerginlik Düzeylerinin İşten Ayrılma Niyetine Etkisi

Abstract

Çalışmanın amacı yoğun bakım çalışanlarının tükenmişlik ve gerginlik düzeylerinin işten ayrılma niyetine etkisinin incelenmesidir. Tanımlayıcı ve kesitsel tipte planlanan bu çalışmanın evrenini bir dal, eğitim ve araştırma hastanesi oluşturmaktadır. Yüz yüze anket yöntemiyle 157 yoğun bakım çalışanına ulaşılmıştır. Normallik dağılımına uyan veriler SPSS 24 istatistik programı ile analiz edilmiştir. Değişkenler arasında farklılığı ortaya koyabilmek için ikili karşılaştırmalarda dağılım normal olduğundan t testi, ikiden fazla değişken gruplarının karşılaştırılmasında tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Hemşirelerin duygusal tükenme puanı doktorlardan daha yüksek olduğu aynı zamanda hemşirelerin duygusal tükenme puanı destek personelden de yüksek bulunmuştur. Nöbet tutulan gün sayısı ile de duygusal tükenme arasında anlamlı farklılık vardır. İşe bağlı gerginlik ve duygusal tükenme değişkenleri birlikte, işten ayrılma niyeti ile anlamlı bir ilişki göstermiştir (R= ,567, R2= ,313, F= 36,487, p=0,000). Söz konusu iki değişken birlikte, işten ayrılma niyetindeki değişimin %31’ini açıklamaktadır. Standartlaştırılmış regresyon katsayılarına göre, yordayıcı (bağımsız) değişkenlerin işten ayrılma niyeti üzerindeki önem sırası; duygusal tükenme (β=,422), işe bağlı gerginlik (β=,204) olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak yoğun bakım çalışanlarının işe bağlılıklarını arttırıcı çalışmalar yaparken işe bağlı gerginlik ve özellikle duygusal tükenmenin azaltılmasına yönelik tedbirlerin yöneticiler tarafından alınması gerekmektedir.

The aim of the study is to examine the effect of burnout and tension levels of intensive care workers on turnover intention. The population of this descriptive and crosssectional study consists of a branch, training and research hospital. A total of 157 intensive care unit employees were reached by face-to-face survey method. Data conforming to normality distribution were analyzed with SPSS 24 statistical program. In order to reveal the difference between variables, t test was used for pairwise comparisons since the distribution was normal, and one-way analysis of variance (ANOVA) was used for the comparison of more than two variable groups. Emotional exhaustion score of nurses was found to be higher than physicians and emotional exhaustion score of nurses was also higher than support staff. There was a significant difference between the number of days on duty and emotional exhaustion. Workrelated tension and emotional exhaustion variables together showed a significant relationship with turnover intention (R= ,567, R2= ,313, F= 36,487, p=0,000). Together, these two variables explain 31% of the change in turnover intention. According to the standardized regression coefficients, the order of importance of the predictor (independent) variables on turnover intention was found to be emotional exhaustion (β=,422) and work-related tension (β=,204). As a result, managers should take measures to reduce work-related tension and especially emotional exhaustion while conducting studies to increase the work engagement of intensive care workers.