Evli bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ve psikolojik dayanıklılıklarının evlilik doyumu üzerindeki etkisininincelenmesi

Abstract

Çalışmanın temel amacı evli bireylerin psikolojik iyi oluş düzeyleri ve psikolojik dayanıklılıkları ile evlilik doyumları arasındaki ilişkiyi incelemektir. İlişkisel tarama modelinin kullanıldığı araştırmanın örneklemini 230'u kadın (%67,8) ve 109'u erkek (%32,2) olmak üzere toplam 339 evli birey oluşturmuştur. Bu çalışmada veri toplama aracı olarak "Psikolojik İyi Oluş Ölçeği", "Yetişkinler İçin Psikolojik Dayanıklılık Ölçeği", "Evlilik Yaşam Ölçeği" ve "Kişisel Bilgi Formu" kullanılmıştır. Ölçeklerden elde edilen veriler SPSS 25 programı ile analiz edilmiştir. Psikolojik iyi oluş, psikolojik dayanıklılık ve evlilik doyumu arasındaki ilişkiyi belirlemek için Pearson Korelasyon Katsayısı; psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılığın evlilik doyumunu yordayıp yordamadığını belirlemek için Çoklu Regresyon Analizi; psikolojik iyi oluş, psikolojik dayanıklılık ve evlilik doyumunun demografik değişkenlere göre değişip değişmediğini belirlemek için Bağımsız Örneklem t Testi, Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA) Testi ve Post Hoc testleri kullanılmıştır. Yapılan analizler sonucu psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık ile evlilik doyumu arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu, evlilik doyumunun psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık tarafından yordandığı belirlenmiştir. Psikolojik iyi oluşun yaş, cinsiyet ve gelire göre farklılaşmadığı ancak eğitim düzeyi ve çalışma durumuna göre anlamlı düzeyde farklılaştığı; psikolojik dayanıklılığın yaş, çalışma durumu, eğitim düzeyi, gelir ve evlilik süresine göre farklılaşmadığı ama cinsiyet ve çocuk sayısına göre anlamlı düzeyde farklılaştığı; evlilik doyumunun cinsiyet, çalışma durumu, çocuk sayısı, evlilik süresi ve gelire göre farklılaşmadığı ancak yaş ve eğitim düzeyine göre anlamlı düzeyde farklılaştığı saptanmıştır. Psikolojik iyi oluş ve psikolojik dayanıklılık evlilik doyumundaki varyansın %39'luk kısmını açıklamaktadır.

The main aim of this study is to examine the effect of the psychological well-being levels and psychological resilience of married individuals on marital satisfaction. The sample of the study carried out in relational screening model consists of 230 female (67.8%) and 109 male (32.2%) totally 339 married individuals. "The Psychological Well-Being Scale", "The Pscyhological Resilience Scale For Adults", "Marriage Life Scale" and "Personal Information Form" were used as data collection tools in the study. The data obtained from survey were analysed in SPSS 25. To state the association among psychological well-being, psychological resilience and marital satisfaction Pearson correlation coefficient; in order to determine whether psychological well-being levels, psychological resilience predict the marital satisfaction multiple regression analysis; to determine whether psychological well-being levels, psychological resilience and marital satisfaction differ according to demographic variables Independent Sample t Test, One Way Analysis Variance (ANOVA) and Post Hoc tests were used. As a result of the analyses it is detected that there is a positive correlation among psychological well-being, psychological resilience, marital satisfaction and marital satisfaction is predicted by psychological well-being levels, psychological resilience. Additionally, it was determined that psychological well-being did not vary by age, gender and income but varied significantly by education level and working; psychological resilience did not vary by age, working,education level, income and marriage duration but varied significantly by gender and number of children; marital satisfaction did not vary by gender, working, number of children, marriage duration and income but varied significantly by age and education level. Psychological well-being and psychological resilience explain 39% of the variance in marital satisfaction.