Üniversite Öğrencilerinde Öznel İyi Oluş ile Bilişsel Esneklik Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Öznel iyi oluş kavramı pozitif psikoloji kapsamında ele alınan kavramlardan biri olup son yıllarda alanda araştırılan önemli konulardan biri haline gelmiştir. Öznel iyi oluş, kişinin yaşamından memnuniyet duyması ve yaşamını olumlu olarak değerlendirmesi olarak açıklanabilmektedir. Bilişsel esneklik kavramı ise bireylerin değişen durumlara uyum sağlayabilmesi, esnek olabilmesi ve farklı alternatiflerin mevcut olduğunu düşünebilmesi olarak tanımlanmıştır. Öznel iyi oluş kavramı üzerinde bilişsel süreçlerin etkili olduğu düşünüldüğünde bilişsel esneklik kavramının öznel iyi oluş ile arasında bir ilişki olduğu düşünülmektedir. Bu araştırmanın temel amacı da üniversite öğrencilerinin öznel iyi oluş ve bilişsel esneklik düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesidir. Araştırma ilişkisel tarama modelinde gerçekleştirilmiştir. Aynı zamanda değişkenlerin bazı demografik özellikler (cinsiyet, medeni durum, yaş, gelir durumu, anne baba tutumları, hayatta ne kadar mutlu olduğu, hayatta en çok kimin mutlu ettiği, başkalarının düşüncelerine ne kadar önem verdiği) kapsamında da incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma 262 üniversite öğrencisi üzerinde yapılmıştır. Katılımcıların 195’i kadın, 67’si erkek öğrencilerden oluşmaktadır. Araştırmada verileri elde etmek için Öznel İyi Oluş Ölçeği (Tuzgöl Dost, 2005) ve Bilişsel Esneklik Ölçeği (Gülüm ve Dağ, 2012) kullanılmıştır. Araştırmada normallik testi sonucuna göre iki değişken arasındaki ilişkiyi ortaya koymak amacıyla Pearson momentler çarpımı korelasyon katsayısı, ikili değişkenlerde t testi, ikiden fazla bağımsız değişkenlerle tek yönlü varyans analizi kullanılmıştır. Araştırma bulgularına göre öznel iyi oluş ve bilişsel esneklik puanları arasında pozitif yönde anlamlı bir ilişki bulunmaktadır. Ayrıca bilişsel esnekliğin alternatifler ve kontrol alt boyutları ile öznel iyi oluş düzeyleri arasında da istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı ilişkiler olduğu bulunmuştur. Bu durumda üniversite öğrencilerinin bilişsel esneklik düzeyleri arttıkça öznel iyi oluş düzeylerinin de arttığı yorumu yapılabilir.