Yetişkin bireylerde aile iklimi ve yaşam doyumu arasındaki ilişkinin incelenmesi

Abstract

Aile, sadece bireylerin bir araya gelmesi olarak tanımlanan bir yapı değildir. Aile bireylerin davranışlarına şekil ve yön kazandıran ilk sosyal birimdir. İçinde barındırdığı özellikleri diğer bireylere de yansıtır ve böylelikle ortaya bir etkileşim kalıbı çıkarır. Bu kalıplar bireyin bütün yaşamını etkileyecek olan bir sistemdir (Özarabacı, Erkan, 2014:6). Birçok bilim dalı, bireye daha mutlu ve yaşanır bir hayat için gerekli olan temel dinamikleri araştırırken aile üzerine yoğunlaşmasının temel sebeplerinden biri de budur. Bireyin içinde bulunduğu ailenin işlevselliği yaşamın gerektirdiği potansiyeli ortaya çıkarmasına kaynak olduğunu ortaya koyan çalışmalar yapılmıştır. Bu araştırmada ise yaşam doyumu ve aile iklimi (kuşaklararası otorite, bilişsel uyum ve aile içi ilişkisellik) arasında nasıl bir ilişki olduğunu incelenmiştir. Nicel araştırma yöntemlerinden faydalanılarak yapılan bu çalışmanın katılımcıları İstanbul ilinde ikamet eden 213 yetişkin bireyden oluşmaktadır. Elde edilen sonuçlara göre yaşam doyumunun katılımcıların demografik özelliklerine göre değiştiği gözlenmiştir. Özellikle katılımcıların eğitim durumu arttıkça yaşam doyum puanlarının da arttığı dikkat çeken sonuçlar arasındadır. Ayrıca aile iklimi alt boyutlarından aile içi ilişkisellik ve bilişsel uyum ile yaşam doyumu arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur. Kuşaklararası otorite ile yaşam doyumu arasında ise istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.

Family is not a structure defined as the gathering of individuals alone. Family is the first social unit that gives shape and direction to the behavior of individuals. It also reflects the features it contains to other individuals and thus forms an interaction pattern. These patterns are a system that will affect the whole life of the individual (Özarabacı, Erkan, 2014: 6). This is one of the main reasons why many disciplines concentrate on the family, while investigating the fundamental dynamics necessary for a happier and livable life for the individual. There have been studies which reveal that in the functionality of the family, the individual is source of the potential that life requires. In this study, the relationship between life satisfaction and family climate (intergenerational authority, cognitive adaptation and family relationality) was investigated. Participants of this study, which was conducted by using quantitative research methods, consisted of 213 adults residing in Istanbul. According to the results, it was observed that life satisfaction varies according to the demographic characteristics of the participants. It is noteworthy result, that life satisfaction scores also increase when the educational status of the participants increases. In addition, a significant positive correlation was found between the relationship of cognitive adaptation and life satisfaction. There was no statistically significant relationship between intergenerational authority and life satisfaction.