Tip 2 diyabetik hastalarda sanal egzersizlerinin glisemik kontrole, vücut kompozisyonuna, psikolojik duruma ve yaşam kalitesine etkisi

Abstract

Çalışma, tip 2 diyabetik hastalarda sanal egzersizlerinin glisemik kontrole, vücut kompozisyonuna, psikolojik duruma ve yaşam kalitesine etkisi incelemek amacıyla yapılmıştır. Bu çalışma ön test son test randomize kontrollü bir çalışmadır. Çalışma İstanbul'da bir devlet hastanesi dahiliye polikliniğine başvuran ve tip 2 diyabet tanısı konan, dahil edilme kriterlerine uyan 64 hastayla (32 müdahale grubu, 32 kontrol grubu) gerçekleştirilmiştir. Araştırma verileri, "HbA1c değeri, vücut kompozisyonu analizi, Depresyon Anksiyete Stres Ölçeği, SF-36 Yaşam Kalitesi Ölçeği ve Sanal Gerçeklik Gözlüğü Uygulamasından Memnuniyet Formu" ile toplanmıştır. Müdahale grubundaki hastalara 12 hafta boyunca haftada 3 kez 36 seans olacak şekilde sanal gerçeklik gözlüğü ile egzersiz uygulaması yaptırıldı. Çalışma sonucunda müdahale grubunda işlem sonrası HbA1c değerlerinde düşüş; vücut kompozisyonundaki olumlu değişimler, depresyon, anksiyete ve stres düzeylerinde düşüş ve yaşam kalitesinde artış olması istatistiksel açıdan anlamlı olduğu saptanmıştır. Sanal gerçeklik gözlüğü kullanılan müdahale grubuna ait ortalama memnuniyet puanları 9,54±0,79 olarak saptanmıştır. Sonuç olarak sanal gerçeklik gözlüğü ile yapılan egzersizinin tip 2 diyabetli hastalarda HbA1c değerini azaldığı, vücut kompozisyonunda iyileşmeler sağladığı, depresyon anksiyete ve stres düzeyinin azalttığı, yaşam kalitesinin artırdığı ve sanal gerçeklik gözcülüğüyle egzersiz yapmaktan memnun oldukları belirlendi.

This study examined the effects of virtual exercise on glycemic control, body composition, psychological state, and quality of life in patients with type 2 diabetes. It is a randomised controlled trial involving pre- and post-test measurements. It was conducted with 64 patients (32 in the intervention group and 32 in the control group) who had been diagnosed with type 2 diabetes, met the inclusion criteria, and had applied to the internal medicine outpatient clinic of a state hospital in Istanbul. Research data were collected using the following: HbA1c value; body composition analysis; the Depression Anxiety Stress Scale; the SF-36 Quality of Life Scale; and the Virtual Reality Goggles Application Satisfaction Form. Patients in the intervention group exercised using virtual reality goggles three times a week for 12 weeks, for a total of 36 sessions. The results showed statistically significant decreases in HbA1c values, positive changes in body composition, and decreases in depression, anxiety, and stress levels, as well as an increase in quality of life in the intervention group. The average satisfaction score for patients using the virtual reality goggles was found to be 9.54 ± 0.79. In conclusion, exercise using virtual reality goggles was found to reduce HbA1c levels, improve body composition, and reduce depression, anxiety, and stress levels in patients with type 2 diabetes. It also increased the quality of life and patient satisfaction.