Manevi danışmanlık ve affetme yönelimli terapiler

Abstract

Manevi danışmanlık, psikoloji alanyazınında yerini yeni almıştır, fakat tarihin en eski dönemlerinde bile izlerine ulaşılabilmektedir. Tarihsel olarak incelendiğinde din adamlarının özellikle akıl hastalarının sağaltımlarında öncü rol oynadıkları görülmektedir. Dini yahut manevi danışmanlık manasını taşıyan "pastoral counseling" 19. yüzyılın ilk çeyreğinde alanyazında yerini almaya başlamıştır. Pastoral danışmanlık Hıristiyan ilahiyatından doğmuş fakat zaman içerisinde çeşitli dini inanç ve kültürlerin de ilgisini çekerek ihtiyaç hissedilen her yerde etkin bir şekilde kullanılmaya başlanmıştır. Psikoloji alanyazınına yeni dahil olan affetme yönelimli terapilerin amacı; kişinin kendini, diğerlerini ya da durumu affetmede yaşadığı zorluklarla mücadelesine rehberlik etmektir ve ayrıca travmatik deneyimin etkilerini affetme yoluyla en aza indirmektir. Affetme yönelimli terapilerin psikoterapi kuramlarınca farklı modeller geliştirilerek ruhsal tedavi amaçlı uygulamalara aracılık ettikleri ve etkinliklerinin araştırıldığı görülmektedir. Bu çalışmada affetme yönelimli terapilerden dördü, dikkati çeken özellikleri nedeniyle ele alınmışlardır: Affetme süreç modeli, Hargrave affetme süreç modeli, affetmenin sosyal psikolojik belirleyicileri modeli ile Gordon ve Baucom üçlü affetme modeli. Çalışmada yer verilen 'affetme süreç modeli' ile 'affetmenin sosyal belirleyicileri modeli' bireysel anlamda affetme sürecini değerlendirirken, Hargreve affetme süreç modeli aile bireyleri arasında bozulan ilişkilerin düzenlenmesini, Gordon ve Baucom üçlü affetme modeli ise ailede meydana gelen ihanetin sebep ve sonuçları üzerinde affetmenin etkilerini araştırmaktadır. Bu çalışmada manevi danışmanlığın affetme yönelimli terapilerle benzerlikleri ve farklılıkları karşılaştırılmalı olarak değerlendirilmiştir. Sonuçta, manevi danışmanlık ve affetme yönelimli terapiler arasındaki benzerlikler "empati, inanç ve değer, psikolojik iyi oluş, başa çıkma becerileri" , farklılıklar ise "dışsal baskı unsuru ve affetme kavramına bakış" olarak belirlenmiştir. Manevi danışmanlık ve affetme yönelimli terapilerin sentezlendiği bir modelin danışanlar üzerinde yararlı sonuçlar vereceği öngörülebilir.

Although pastoral counseling has only recently taken its place in the psychology literature, its traces can be reached even in the oldest periods of history. Historically, it has appeared that clerymen have played pioner roles in the treatment of patients with mental disorders. Pastoral counseling which includes also spiritual counseling concepts has begun to take its place in the literature in the first quarter of the 19th century. Pastoral counseling has been born from Christian theology, but over time, it has attracted the attention of various religious beliefs and cultures and started to be used effectively wherever needed. The purpose of forgiveness-oriented therapies, which are newly included in the psychology literature; guiding one's struggle with difficulties in forgiving oneself, others, or the situation and also minimizing the effects of the traumatic experience through forgiveness. Forgiveness-oriented therapies have been developed by psychotherapy theories to mediate practices for psychotherapy and their effectiveness has been examined. In this study, four of the forgiveness-oriented therapies have been discussed because of their remarkable features: the forgiveness process model, the Hargrave forgiveness process model, the social psychological determinants of forgiveness model, and the Gordon and Baucom triple forgiveness model. While the 'forgiveness process model' and 'social determinants of forgiveness model' in the study evaluate the individual forgiveness process, the Hargreve forgiveness process model examines the regulation of deteriorated relationships between family members, and the Gordon and Baucom triple forgiveness model investigates the effects of forgiveness on the causes and consequences of betrayal in the family. In the present study, the similarities and differences between spiritual counseling and forgiveness-oriented therapies have been evaluated comparatively. As a result, the similarities between spiritual counseling and forgiveness-oriented therapies have been specified as 'empathy, belief and value, psychological well-being, coping skills', and the differences have been determined as 'external pressure component and perspective on the concept of forgiveness'. It can be predicted that a model in which spiritual counseling and forgiveness-oriented therapies are synthesized can be very helpful for the counselees.