Benlik Algısı, Özgecilik ve Sosyal Desteğin Sosyal Kaygı ile İlişkisi

Abstract

Mevcut çalışmada benlik algısı, özgecilik ve sosyal desteğin sosyal kaygı ile ilişkisi incelenmiştir. Çalışmanın örneklemi Türkiye'de üniversite öğrenimine devam eden 18-25 yaş aralığındaki 354 lisans öğrencisinden oluşmaktadır. Katılımcıların 266'sı (%75,1) kadın, 88'i (%24,9) erkektir. Araştırma kapsamında katılımcıların benlik algısı, özgecilik, sosyal destek (duygusal destek alma, duygusal destek verme, araçsal destek alma ve araçsal destek verme) ve sosyal kaygı düzeyleri değerlendirilmiştir. Veri toplama amacıyla Sosyal Karşılaştırma Ölçeği, Özgecilik Ölçeği, İki Yönlü Sosyal Destek Ölçeği ve Liebowitz Sosyal Kaygı Ölçeği kullanılmıştır. İlaveten, cinsiyet, yaş ve sınıf düzeyi bilgisi için katılımcılara Demografik Bilgi Formu verilmiştir. Benlik algısı, özgecilik, sosyal destek ve sosyal kaygı düzeylerinin cinsiyete göre karşılaştırılması için bağımsız gruplar t testi ve sınıf düzeyine göre karşılaştırılması için ise tek yönlü varyans analizi yapılmıştır. Ayrıca değişkenler arasındaki ilişkilerin incelenmesi için Pearson korelasyon analizi gerçekleştirilmiştir. Son olarak, sosyal kaygının benlik algısı, özgecilik ve sosyal desteğin duygusal destek alma, duygusal destek verme, araçsal destek alma ve araçsal destek verme boyutları tarafından ne kadar yordandığının araştırılması amacıyla hiyerarşik regresyon analizi yapılmıştır. Sonuçlara göre araştırmanın temel değişkenleri arasında 0,17 ile 0,50 arası değişen düzeylerde ilişkiler bulunmuştur, ancak sosyal kaygı ve özgecilik arasında bir ilişki bulunamamıştır. Hiyerarşik regresyon analizi sonucuna göre, benlik algısı ve sosyal desteğin alt boyutları olan duygusal destek alma ile araçsal destek verme birlikte sosyal kaygının %28'ini açıklamaktadır. Sosyal kaygının azalmasında olumsuz benlik algısının azaltılmasının ve duygusal destek almanın faydalı olabileceği düşünülmektedir. Çalışmanın bulguları, alanyazın bağlamında değerlendirilmiştir.

In the current study, the relationship between self-perception, altruism, and social support with social anxiety was investigated. The sample of the study consists of 354 undergraduate students aged between 18 and 25, who are continuing their university education in Turkey. Of the participants, 266 (%75,1) were female and 88 (%24,9) were male. The study evaluated participants' levels of self-perception, altruism, social support (receiving emotional support, giving emotional support, receiving instrumental support and giving emotional support), and social anxiety. Data collection was conducted using The Social Comparison Scale, The Altruism Scale, Two-Way Social Support Scale, and The Liebowitz Social Anxiety Scale. Additionally, to gather information regarding participants' gender, age, and academic year, a Demographic Information Form was employed. Independent samples t-test was conducted to compare main variables based on gender, while analysis of variance was employed to compare them based on academic year. Furthermore, Pearson correlation analysis was used to examine relationships between variables. Lastly, a hierarchical regression analysis was performed to assess how much social anxiety was predicted by self-perception, altruism, and the subscales of social support which are receiving emotional support, giving emotional support, receiving instrumental support and giving emotional support. According to the results, relationships were found between the main variables at levels ranging from 0,17 to 0,50, while no relationship was found between social anxiety and altruism. According to the hierarchical regression analysis, self-perception and the subscales of social support, namely receiving emotional support and giving instrumental support, together explain 28% of social anxiety. It is thought that reducing negative self-perception and receiving emotional support may be beneficial in reducing social anxiety. The findings of the study were evaluated in the context of the literature.