6. sınıf öğrencilerinin problem kurma becerilerinin matematik tutumu bağlamında incelenmesi

Abstract

Sürekli değişen ve gelişen dünyamızda bireyler artık üretken karşılaştığı sorunları çözebilen ve değişen şartlara uyum sağlayabilen bireyler olarak yetişmek durumundadır. Matematiğin amaçları arasında kişinin problem çözme becerilerinin geliştirilmesi yer almaktadır. Bunun sağlanabilmesi için farklı yöntemlerin kullanılmaktadır. Bu yöntemler arasında yer alan problem kurma temelli matematik öğretimi araştırmamızın amacını oluşturmuş ve 6. Sınıf öğrencilerinin problem kurma becerilerinin matematik tutumu bağlamında incelenmesinin araştırılmasıdır. Araştırmanın örnekleminin 2021-2022 eğitim-öğretim yılında İstanbul ili Pendik ilçesindeki bir kamu okulunda eğitim alan 185 öğrenci oluşturmaktadır. İlişkisel tarama modeli ile gerçekleştirilen araştırma sonucunda; Matematiksel tutum ölçeği ortalaması kararsızım düzeyinde gerçekleştiği, problem kurma ölçeğinde ise öğrencilerin genelde problemi anlaşılır, matematiksellik, doğru ve talimatlara uygun olarak, genelde iki işlemli olarak, normal problem düzeyinde ve genelde çözülebilir olarak kurabildiği görülmektedir. Cinsiyet, anne ve baba eğitim durumları, bulmaca çözme durumunun matematik tutumları ile farklılıkları belirlenirken ailenin gelir durumu ve öğrencilerin eğitimim düzeylerinin farklılık oluşturmadığı belirlenmiştir. Ayrıca matematiksel kaygı ile soruda verilen bilgi ve talimatlara uygunluk boyutları arasında negatif yönlü çok güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir. Matematiksel çalışma algısı ile soruda verilen bilgi ve talimatlara uygunluk boyutları arasında pozitif yönlü güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir. Matematiksel ilgi ile problemin yapısı boyutları arasında pozitif yönlü çok güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir. Matematiksel gereklilik algısı ile problemin yapısı boyutları arasında negatif yönlü güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir. Matematiksel ilgi ile problemin orijinalliği boyutları arasında pozitif yönlü çok güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir. Matematiksel kaygı ile problemin orijinalliği boyutları arasında negatif yönlü çok güçlü doğrusal bir ilişki belirlenmiştir.

In our constantly changing and developing world, individuals now have to grow up as productive individuals who can solve the problems they encounter and adapt to changing conditions. The purpose of mathematics is to develop one's problemsolving skills. Different methods are used to achieve this. Problem posing based mathematics teaching, which is among these methods, formed the aim of our research and the effect of 6th grade students' problem posing based mathematics teaching on different variables was investigated. The sample of the research consists of 185 students studying at public schools in Pendik districts of Istanbul in the 2022-2023 academic year. As a result of the research carried out with the relational scanning model; It is seen that the average of the mathematical attitude scale is at the level of indecisiveness, and in the problem posing scale, it is seen that the students are generally able to construct the problem in a way that is understandable, mathematically correct and in accordance with the instructions, generally with two operations, at the normal problem level and generally solvable. It was determined that while gender, mother and father education levels, puzzle solving status and their mathematical attitudes were determined, the income status of the family and the education level of the students did not make any difference. In addition, a very strong negative linear relationship was determined between mathematical anxiety and the dimensions of compliance with the information and instructions given in the question. A very strong negative linear relationship was determined between mathematical anxiety and the dimensions of compliance with the information and instructions given in the question. A strong positive linear relationship was determined between the perception of mathematical work and the dimensions of compliance with the information and instructions given in the question. A very strong positive linear relationship was determined between mathematical interest and problem structure dimensions. A strong negative linear relationship was determined between the perception of mathematical necessity and the dimensions of the structure of the problem. A very strong positive linear relationship was determined between mathematical interest and originality dimensions of the problem. A very strong negative linear relationship was determined between mathematical anxiety and originality dimensions of the problem.